The Lego Batman

8

نقد و بررسی فیلم The Lego Batma در مجله تخصصی نقد و بررسی iRev.ir

«لگو بتمن» با شنیدن این کلمه آغاز می‌شود: سیاه. بتمن در حالی که فیلم هنوز در مرحله‌ی نمایش لوگوی استودیوهای سازنده است، توضیح می‌دهد که چرا همه‌ی فیلم‌های مهم با صفحه‌ی سیاه شروع می‌شوند (اسپویلر آلرت: چون خفن‌تر از رنگ سیاه، رنگ دیگری نیست!) و لوگوی برادران وارنر را مسخره می‌کند و از این می‌گوید که دی‌سی تمام موفقیتش را نه به سوپرمن، بلکه به بتمن مدیون است. خب، وقتی فیلمی به معنای واقعی کلمه، در شوخی کردن به اولین نمای مشکی فیلم هم رحم نمی‌کند، یعنی قرار است به سواری روده‌بُرکننده و خارق‌العاده‌ای تبدیل شود.

بالاخره آخرین فیلم ابرقهرمانی کمدی که داشتیم هم مسخره‌بازی‌هایش را از تیتراژ شروع کرده بود و بالاخره آخرین انیمیشن لگویی که در دنیا غوغا به پا کرد، «فیلم لگو» بود که به یکی از شگفت‌آورترین انیمیشن‌های سینمای غرب تبدیل شد. پس، آره «لگو بتمن» هر دو را یکجا دارد. هم فیلم ابرقهرمانی شاد و شنگولی است که تا می‌تواند جدیت و تاریکی شخصیت اصلی‌اش را به باد شوخی و خنده می‌گیرد و هم اسپین‌آف انیمیشنی است که به خاطر خلاقیتِ نفسگیرش شناخته می‌شود. به خاطر زنده کردنِ خلاقیت کودکانه‌ی مُرده‌ی درون بسیاری از بزرگسالانی که آن را در زمان عرضه‌اش دیدند و شیفته‌اش شدند.

LBM-Video-Outtakes-Mar-952x540

«فیلم لگو» یک غافلگیری تمام‌عیار بود. وقتی خبر رسید برادران وارنر قصد ساخت انیمیشنی براساس اسباب‌بازی‌های شرکت لگو را دارد، خیلی‌ها انتظار محصولی به این اندازه درجه‌یک و عمیق را نداشتند. در عوض اکثرا فکر می‌کردند این انیمیشن چیزی بیشتر از تبلیغاتی سینمایی برای شرکت لگو نخواهد بود. اما بدجوری اشتباه می‌کردیم. «فیلم لگو» نه تنها یک فیلم تماما تبلیغاتی ضعیف نبود، بلکه کار غیرمنتظره‌ای انجام داد: فیلم از ماهیت لگوها استفاده کرد تا علاوه‌بر روایت داستانی در ستایش خلاقیت و دیوانگی افسارگسیخته‌ی دوران کودکی، سکانس‌های اکشنِ کله‌خرابی عرضه کرد که فقط در یک فیلم لگویی می‌توان نمونه‌شان را دید.

انسان‌ها هرچه از دوران کودکی فاصله می‌گیرند، بدون اینکه خودشان بخواهند، بیشتر و بیشتر فراموش می‌کنند که درون ذهنِ عجیب یک بچه چه می‌گذرد. ذهنی که به خاطر آلوده نشدن توسط هیچ‌گونه نگرانی و مسئولیتی و منطقی، فقط و فقط به خلاقیت و کنجکاوی‌های بی‌نهایت اختصاص دارد. به اینکه چگونه با قرار دادن بی‌ربط‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین چیزهایی که می‌تواند در اطرافش پیدا کند، داستانی پرهیجان درباره‌ی آنها درست کند و خودش را برای ساعت‌ها مشغول کند.

maxresdefault

 شخصا خیلی بیشتر از «فیلم لگو» منتظر «لگو بتمن» بودم. طبیعتا بخشی از آن به خاطر موفقیتِ قسمت اول قابل‌درک است، اما بخشی از آن مربوط به تمرکز این فیلم روی کاراکترها و دنیای دی‌سی با محوریت جدیدترین نبرد بتمن و جوکر می‌شود. بالاخره هیچ‌ چیزی بهتر از بتمن و جوکر وجود ندارد و اگر این‌طور فکر نمی‌کنید، پس خیلی ساده اشتباه می‌کنید! مخصوصا با توجه به اینکه بعد از بسته شدن پرونده‌ی سه‌گانه‌ی بتمن کریستوفر نولان، نه تنها تاکنون هیچ فیلم بتمنی جریان اصلی خوبی نداشته‌ایم، بلکه اصلا به‌طور کلی هیچ فیلم خوبی از کامیک‌بوک‌های دی‌سی هم نداشتیم. پس چشم انتظار «لگو بتمن» بودیم تا با شوخ‌طبعی و دیوانگی بی‌پروایش، خاطره‌‌ی بدی که از «بتمن علیه سوپرمن» و «جوخه‌ی انتحار» از نسخه‌ی جدید شوالیه‌ی تاریکی و و جوکر در ذهن‌مان باقی مانده بود را کمرنگ‌ کند و این فیلم نه تنها این کار را می‌کند، بلکه لقب یکی از بهترین فیلم‌های بتمن و یکی از بهترین داستان‌های گفته شده درباره‌ی او را نیز به دست می‌آورد.

maxresdefault (1)

داستان همان‌گونه است که از آثار این‌چنینی انتظار می‌رود؛ داستانی جسورانه و در عین حال سراسر مهمل. قصه با تلاش جوکر(زک گالیفیاناکیس) برای گردهم آوردن تمام دشمنان بتمن از کتاب‌های کامیک، سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی‌ شروع می‌شود. نقشه‌ی آن‌ها برای منفجرکردن شهر گاتهام بی‌نتیجه باقی می‌ماند. به نظر می‌رسد جوکر در زندان متنبه شده؛ چیزی که نه بتمن می‌تواند آن را باور کند نه «باربارا گوردون (روزاریو داوسون)» دختر جیم که کمیسر جدید می‌باشد. به هرحال، باربارا قصد دارد جوکر را در زندان نگه دارد، اما بتمن قاطعانه تصمیم می‌گیرد تا او را روانه ناحیه شبح کند. بتمن به همراهی «دیک گریسون(مایکل سرا)» به ملاقات سوپرمن (چانینگ تاتوم) می‌رود.

دیک از حواس‌پرتی مرد پولادین استفاده می‌کند و سلاح ناحیه شبح را می‌دزدد؛ سپس بتمن از آن روی جوکر استفاده می‌کند. این اقدام اشتباهی بیش نیست چون به جوکر اجازه پیوستن به تیم قدرتمندی را می‌دهد، (که شامل کینگ‌کونگ، ولدمورت و سائورون می‌شود) تا هنگامی که از ناحیه شبح آزاد شد مشکلات بسیاری برای گروه کوچک قهرمانان گاتهام ایجاد کند.

موسیقی متن “فیلم بتمن لگویی” مملو از المان‌های نوستالژیک است. تم اصلی سریال تلویزیونی به وفور شنیده می‎شود و گاها موسیقی «لورن بالف» در این انیمیشن ادای دینی است به موزیک ساخته «دنی الفمن» در فیلمی که تیم برتون کارگردانی کرد. هنگام نواختن زنگ درب قلعه‌ی تنهایی سوپرمن، نت‌هایی از تم سوپرمن ساخته جان ویلیامز به گوش می‌رسد. ترانه‌های پاپ هم در این انیمیشن زمزمه می‌شوند: مرد درون آینه از «مایکل جکسون» و در آغوشت می‌میرم  از گروه راک «کاتینگ کرو» (که این دومی با فیلم مورد علاقه بتمن یعنی جری مگوایر همخوانی دارد).

Custom-Justice-League-Sticker-Lego-font-b-Wallpaper-b-font-DC-font-b-Comics-b-font

 فیلم با الهام از افتتاحیه‌ی «شوالی تاریکی» و صحنه‌ی دستبرد جوکر از بانک و افتتاحیه‌ی «شوالیه‌ی تاریکی برمی‌خیزد» و صحنه‌ی حمله‌ی حیرت‌انگیزِ بیـن به هواپیمایی در آسمان آغاز می‌شود. این‌بار جوکر همراه با دیگر خلافکاران معروف گاتهام و یک سری کاراکترهای لگویی مسخره قصد نابودی شهر از طریق بمب‌گذاری را دارند. موسیقی این صحنه که میکس آشکاری از روی موسیقی هنس زیمر است، به‌علاوه‌ی تدوین تند و سریع فیلم، به لحظاتِ پرتنشی منجر می‌شود.

بله، این وسط خلبان هواپیما جوکر را به خاطر خراب شدن نقشه‌ی بمب‌گذاری دو کشتی در «شوالیه‌ی تاریکی» مسخره می‌کند یا بتمن همزمان در حال مبارزه در ستایش خودش آواز می‌خواند، اما کماکان فیلم در اوج شلیک رگباری شوخی‌هایش، پرتنش و جدی احساس می‌شود. چیزی که مثلا در «ددپول» غایب بود. اینجا ما احساس می‌کنیم که شاید در حال خندیدن به این کاراکترها و دنیای غیرعادی‌ و مضحکشان هستیم، اما آنها از نگاه خودشان اصلا غیرعادی و مضحک نیستند. بنابراین عملیات‌ها و قهرمان‌بازی‌ها و رفتارهایشان در عین دیوانه‌وار بودن، از نگاه خودشان معمولی است و همین به صحنه‌های اکشن، حس و حالِ پرآدرنالینی تزریق کرده است.

thelegobatman_trailer4

درست مثل بچه‌ای که در حال سرهم کردن داستانی من‌درآوردی برای بازی با اسباب‌بازی‌هایش است. گرچه تماشای این بچه در حال به جان هم انداختن گودزیلای عروسکی‌اش با یک گوریل آبی‌رنگ، خنده‌دار است، اما این نبرد در ذهنِ خود آن بچه، حکم نبردِ مرگ و زندگی را دارد. نبردی با چنگ و دندان که سرنوشت دنیا به آن بستگی دارد. خب، کریس مک‌کی در مقام کارگردان و نویسندگانش موفق شده‌اند با ترکیب جدیت و تاریکی سه‌گانه‌ی بتمنِ نولان با کمدی خودآگاهانه‌ی «فیلم لگو» به نتیجه‌ی درگیرکننده‌ای دست پیدا کنند. اگر اکشن‌های «ددپول» تقریبا هیچ‌وقت قابل‌جدی گرفتن نبودند، اینجا اکشن‌ها از ضرباهنگ حساب‌شده‌ای بهره می‌برند و تماشاگر را در هیاهوی فیلم غرق می‌کنند.

انیشمن لگو بتمن نه تنها به بررسی ابرقهرمان برجسته ای به نام بتمن و متحدان او می پردازد بلکه بزرگترین دشمن او یعنی جوکر با صدا پیشگی زک گالیفیناکیس را نیز معرفی می کند. قاتلی روانی که دوست دارد تا بزرگترین مجرم شهر باشد. اگر چه صدای او در انیمشن بهترین نبوده است، اما در حد خود رضایت بخش می باشد. علاوه بر جوکر معشوقه ی او هارلی کویین با صدا پیشگی جنی اسلیت نیز در انیمشن حضور داشته و تجمع آنها مجموعه ای از کاراکترهای محبوب DC را در قالب شخصیت های لگویی معرفی کرده است.

اگر قرار باشد لگو بتمن را با نسخه ی اصلی انیمشن لگو مقایسه کنیم، مطمئنا نتیجه چیزی جز شکست لگو بتمن نخواهد بود، اما یک مقایسه نمی تواند دلیل کافی برای عدم موفقیت آن باشد. این انیمیشن، جذاب و سرگرم کننده می باشد و داستان خنده دار و اکشنی از ابرقهرمان معروف دی سی یعنی بتمن و خلافکار محبوبی چون جوکر و دیگر شخصیت های جالب را بیان می کند.


ویدیو هایی از The Lego Batman


iRev.ir-Line1-6

بررسی نقدستان : نقد و بررسی انیمیشن The LEGO Batman Movie (فیلم بتمن لگویی)

بررسی بیا تو مگ : نقد و بررسی انیمیشن The LEGO Batman Movie (لگو بتمن)

بررسی گیم شات :  نقد انیمیشن لگو بتمن (Lego Batman Movie)

اولین کسی باشید که یک دیدگاه ارسال میکند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *