کارآموز

کارآموز – The Intern

7

کارآموز – The Intern در مجله تخصصی نقد و بررسی iRev.ir

فیلم کارآموز The Intern به کارگردانی نانسی مایرز است در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. در این فیلم که پس زمینه کمدی دارد، بازیگرانی همچون رابرت دنیرو ، ان هتوی، رنه روسو و آندرس هولم ایفای نقش کرده‌اند و مسائلی همچون اهمیت بیش از اندازه و غرق شدن در کار را با تم امروزی نمایش می‌دهد.

در فیلم کارآموز بنجامین ویتاکر (رابرت دنیرو) مرد بازنشسته‌ای است که از حدود سه سال پیش، در غم و اندوه از دست دادن همسرش به سر می برد. وی که چندان از بی‌کار بودنش خرسند نیست به صورت اتفاقی و تصادفأ تبلیغ یک شرکت فروش اینترنتی لباس مبنی بر استخدام کارآموز باتجربه (سالخورده) را مشاهده می‌کند. بعد از آن وی به عنوان کارآموز، دستیار شخصی جولز آستین (هتوی) مدیر عامل شرکت می‌شود که بسیار در کار خود غرق شده و زندگی خصوصی و اجتماعی آشفته‌ و پریشانی دارد. بن با تثبیت خود در کنار جولز به کمک او می‌شتابد…

کارآموز

نقد و بررسی فیلم کارآموز

کارآموز

بازیگران فیلم کارآموز

نقد و بررسی فیلم کارآموز

نقد و بررسی فیلم کارآموز

تریلر فیلم کارآموز – The Intern


irev.ir

بررسی moviemag

finnnggry

نانسی میرز از معدود کارگردانان زن هالیوودی است که در مسیر حرفه ایش که بیش از سه دهه ادامه داشته، همواره علاقه مند به روابط میان انسانها و مشخصا دنیای زنان بوده است. وی در فیلم « زنان چه چیز می خواهند » به سراغ مردی رفت که قادر بود به ندای قلب زنان گوش دهد و در آخرین ساخته اش هم به نام « پیچیده هست » به سراغ زوج کهنسالی رفت که دچار مشکلات زناشویی شده بودند. وی اینبار نیز شخصیت اصلی داستانش را مردی بازنشسته انتخاب کرده و او را در مقابل زنی جوان قرار می دهد و قرار است که مثل همیشه، این دو در کنار یکدیگر به توفیق برسند.

بن ( رابرت دنیرو ) پیرمرد بازنشسته ای است که تصمیم می گیرد که دوباره به بازار کار برگردد اما در عین حال می داند که بازگشتنش به کار با شرایطی که دارد، بسیار سخت است. به همین منظور، وی به سراغ اعضای اداره کننده یک سایت آنلاین فشن می رود که همه کاره این مجموعه دختری به نام جولز استین ( آن هاتاوی ) می باشد. بن در این شرکت به عنوان کاراموز مشغول به کار می شود و رفته رفته به دلیل تجربه های بسیار خوبی که در زندگی کسب کرده، در دل افراد جا باز می کند اما…

http://moviemag.ir/images/phocagallery/1/The_Intern/thumbs/phoca_thumb_l_10.jpg

«کارآموز » دنباله روی دیگر آثار نانسی میرز است. میرز در طی دوران فعالیت هنری خودش به عنوان کارگردان، همواره شخصیت اصلی فیلمهایش را زنانی قدرتمند از لحاظ کاری و اجتماعی تشکیل داده اند. در « کارآموز » نیز آن هاتاوی زنی زیبا، قدرتمند و موفق است که به نظر می رسد از هر لحاظ عالی باشد. اما دقیقا در نقطه ای دچار آسیب پذیری و ضعف هست که دیگر شخصیت های زن فیلمهای سابق میرز نیز با آن دست و پنجه نرم کرده اند؛ یعنی ازدواج و مسائل مربوطه.

فیلم جدید میرز بر پایه رابطه میان بن و جولز می گذرد. خوشبختانه اینبار خبری از رابطه عاشقانه میان این دو نیست و اختلاف سنی بالای آنها می تواند ضامن این مسئله باشد که رابطه آنها دوستانه خواهد بود و سمت و سویی رمانتیک نخواهد گرفت. کلیت فیلم « کارآموز » نیز بر پایه همین رابطه دوستان میان دو شخصیت اصلی داستان بنا شده.

یکی از ویژگی های مثبت میرز در نگارش فیلمنامه، قدرت دیالوگ نویسی اوست. میرز ثابت کرده یکی از خلاق ترین و خوش ذوق ترین نویسندگان زن هالیوودی در نگارش متن می باشد و با نگاهی به آثار مختلف کارنامه هنری اش، می توان جملات ماندگار بسیاری را جستجو کرد. این اصل، در فیلم « کارآموز » نیز وجود دارد و صحبت های مختلفی که میان بن و جولز شکل می گیرد، شنیدنی و جذاب هستند و بهترین لحظات فیلم را تشکیل می دهند. این صحبت ها از خودشناسی گرفته تا دیدگاه نسبت به زندگی و آدمهای پیرامونمان، قطعا می تواند ارزش چند بار شنیدن را داشته باشد. میرز اینبار هم به خوبی ثابت کرده که همواره گزینه قابل اعتمادی برای ساخت یک اثر دیالوگ محور محسوب می شود.

http://moviemag.ir/images/phocagallery/1/The_Intern/thumbs/phoca_thumb_l_7.jpg

اما در عین حال که « کارآموز » اثر گرم و خوشایندی در بخش دیالوگ هاست، باز هم از مشکلات آثار سابق میرز در بخش روایت رنج می برد. متاسفانه خرده داستانهای فیلم « کارآموز » کشش چندانی ندارند و شخصیت های فرعی که به داستان ورود می کنند، فاقد پرداخت و عمل لازم هستند. رابطه میان جولز و همسرش هم که به تیرگی رفته و قرار است بن در این زمینه جولز را یاری دهد، چندان قادر نیست مخاطبش را درگیر کند چراکه فیلم زمان لازم برای پرداخت بهتر این مشکلات را فراهم نمی کند. « کارآموز » در بخش روایت، متوسل به کلیشه هاست و در تنوع موضوعاتی که مطرح می کند هم آنقدر جذابیت ندارد که به مخاطب اجازه دهد ذهنش را معطوف به فیلم نماید و به کلیشه ها فکر نکند.

با اینحال « کارآموز » بازیهای خوبی دارد و این غیرقابل پیش بینی نبود چراکه میرز اگرچه در بخش روایت داستان تا به امروز به مرز پختگی نرسیده، اما در بازی گرفتن از بازیگرانش تبحر دارد. رابرت دنیروی کهنه کار اینبار در نقشی کمدی، بازی خوبی از خود به نمایش گذاشته است اما کماکان باور کردنش در چنین جایگاهی که انواع و اقسام شکلک ها را با صورتش به نمایش بگذارد، سخت است! آن هاتاوی هم در نقش جولز، به نوعی یادآور فیلم « شیطان پرادا می پوشد » می باشد با این تفاوت که جایگاه وی به مدیر و همه کاره مجموعه تغییر یافته است. هاتاوی در « کارآموز » گرم و قابل باور است و آن لبخند کشیده اش هم درفیلم جواب داده است.

http://moviemag.ir/images/phocagallery/1/The_Intern/thumbs/phoca_thumb_l_4.jpg

« کارآموز » را در مجموع می توان کمدی ساده و جمع و جوری معرفی کرد که ادعایی ندارد اما می تواند شما را تا انتهای فیلم مشتاق نگه دارد. فیلم در روایت داستان پیرو کلیشه هاست و به فیلم بهتری از ساخته های پیشین میرز تبدیل نمی شود. اما خوشبختانه چندین سکانس میان جولز و بن که با دیالوگ های زیبایی همراه هست، می تواند باعث شود از گذاشتن زمانتان برای تماشای فیلم پشیمان نشوید؛ بعلاوه اینکه بهرحال « کارآموز » فیلمی نیست که حال شما را در این روزها بد کند و تلخی به همراه داشته باشد.


irev.ir

بررسی نقد فارسی

media/kunena/attachments/4286/TheIntern1.jpgاگر «کارورز»(The Intern) خود را به رابطه بعيدی که بين کارآفرين سی و چند سالهای به نام جولز آستين (آن هاتاوی) و بن ويتاکر هفتاد ساله بازنشسته (رابرت دنيرو) ايجاد میشود محدود میکرد، شايد می توانست موفق شود. متأسفانه نانسی ميرز، نويسنده/کارگردان، داستان را با صحنههای سئوال برانگيز، افکار کاملاً مغايرهم و پيرنگهایی که تمرکز اين رفاقت آوريل/اکتبری را به هم میزنند و زمان فيلم را به زمان غيرقابل قبول دو ساعت افزايش میدهند زمينگير کرده است.

media/kunena/attachments/4286/TheIntern2.jpgبازنشستگی از نظر افراد مختلف معانی متفاوتی دارد. برای برخی بازنشستگی فرصتی است برای استراحت بعد از يک عمر فعاليت. بسياری از افراد از يک زندگی سرگرم کننده که در آن لزومی ندارد خيلی با عجله کارهايشان را انجام دهند لذت میبرند. اما برای برخی ديگر بازنشستگی جادهای است که آنها را به سوی کسالت پيش میبرد. شايد آنها عاشق کارشان هم نبوده باشند اما اکنون ساعات خالی زيادی دارند که بايد پرشان کنند و يکنواختی عدم انجام کار مفيد باعث میشود که افسرده و غمگين شوند. بن يکی از اعضای دائمی دسته دوم است. او بازنشستهای است که همسر خود را از دست داده و فقط زمان را میکشد- بيشتر وجود دارد تا اين که زندگی کند. فرصتی برای مفيد بودن با ديدن آگهی نياز به کارورزان ارشد به دست می آيد. يک سايت مد تازه تاسيس میخواهد که با استخدام چند فرد بالای ۶۵ سال خود را مطرح کند و بن با رغبت زياد دنبال اين شغل میرود. بعد از استخدام، او به دستيار شخصی جولز، مدير شرکت، تبديل می شود. البته جولز رابطه خوبی با افراد مسن ندارد و بعد اتفاقات عجيبی و غريبي رخ میدهند. با اين حال، بعد از مدتی رفتار پدرانه بن يخ جولز را میشکند و اين دو به هم نزديک میشوند.

media/kunena/attachments/4286/TheIntern3.jpg«کارورز» نوعی کمدی رمانتيک بدون رمانس است. ميرز تمام تلاشش را کرده تا مطمئن شود کوچکترين تنش جنسی بين بن و جولز وجود ندارد. آيا اين مصنوعی است؟ شايد، اما ميرز دارد تاوان سنت ديرين هاليوود که در آن ستارههای مرد پا به سن گذاشته با زنان بسيار جوانتر از خود همبازی می‌شوند را میدهد. البته در اينجا يک ضد استدلال وجود دارد. دوستی رمانتيک يا نيمه رمانتيک نيازی به هيجان جنسی ندارد- روش عالی «گمشده در ترجمه»(Lost in Translation) در رويارویی با اين قضيه را به ياد بياوريد. شايد رويکرد بالغ تری میتوانست امکان جذب بدون نياز به اين که هر يک از طرفين روی اين قضيه کار کنند را فراهم کند. به اين ترتيب، هاتاوی و دنيرو نوعی ديناميک افلاطونی جذاب را ايجاد میکنند. آنها خيلی خوب با هم مچ شدهاند اما متاسفانه فيلم نتوانسته از اين پتانسيل بهره ببرد.

media/kunena/attachments/4286/TheIntern4.jpgبرخی تلاشها برای عمق بخشيدن به کاراکترها جواب نمیدهند. رابطه عشقی بين دنيرو و يک ماساژور با بازی رنه روسو به قدری ضعيف در آمده که وجودش بی فايده است. از سوی ديگر، فيلم زمان بسيار زيادی را صرف مشکلات ازدواج آن هاتاوی میکند. همچنين در فيلم يک دوره زمانی عجيب وجود دارد که در آن بن و همکارانش درگير يک سرقت میشوند. اين بخش کمدی چيزی شبیه به يکی از سکانسهای فيلم های وودی آلن شده است و گرچه به تنهایی جالب است، اما در کل فيلم نابه جا به نظر میرسد. در نهايت، يک نمونه پيشگویی وجود دارد که (خدا رو شکر) مغفول مانده است. همچون بسياری از جنبههای «کارورز»، فيلم يتيم است. به سختی میتوان تعيين کرد که آيا برش نهایی توانسته فيلم را به خوبی تمام کند يا اين که آيا فيلمنامه هرگز قبل از آغاز فيلمبرداری به درستی چک شده است.

media/kunena/attachments/4286/TheIntern5.jpgميرز به خاطر فيلمنامههای هوشمندانهاش که روی دورنمای زنانه تاکيد دارند معروف است. بهترين فيلم های وی رمانس دايان کيتون/ جک نيکولسون،«یکی باید کوتاه بیاید»(Something’s Gotta Give)، و مثلث مرل استريپ/ استيو مارتين/ الک بالدوين،«پيچيده است»( It’s Complicated) هستند. هر دو فيلم‌های مفرح و و سرگرم کنندهای هستند که نيازی نيست خيلی جدی گرفته شوند اما البته رگههایی از تفکر در آنها ديده میشود. البته در اين ميان او به عنوان فيلم شلخته «تعطيلات»(The Holiday) ، فيلمی پر مدعا و سرگردان که از نظر لحن و طبيعت شباهت زيادی به «کارورز» دارد نيز شناخته می‌شود.

بدون شک دنيرو و هاتاوی سطح اين کار را بالا بردهاند. اين دو بازيگران حرفهای برنده اسکار هستند و بازیشان حرفه ای است. آنها باعث میشوند که با کاراکترهای ناجور فيلم ارتباط برقرار کنيم. از نظر مضمون کمدی و دراماتيک، «کارورز» گاهی موفق و گاهی مغلوب است. برخی تصورات درباره سالمندی و تعصب عليه مديران زن در نظر گرفته شدهاند اما هرگز به طور معنادار متقاعد کنندهای واکاوی نمیشوند. در پايان، تنها چيزی که مانع از ترک سالن سينما میشود اين است که بن و جولز را، به خصوص وقتی که با هم هستند، دوست داريم. اگر «کارورز» کمی متمرکزتر و کوتاهتر میبود، می‌توانست به اندازه کافی دوست داشتنی باشد.

Aboutadmin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *