مجله نقد و بررسی iRev.ir

فهرست

نقد و بررسی فیلم : Sonic the Hedgehog

نقد و بررسی فیلم Sonic the Hedgehog در مجله تخصصی نقد و بررسی iRev.ir

مشکلِ فیلم Sonic the Hedgehog این نیست که چرا به اندازه‌ی کافی خوب نیست، بلکه این است که چرا به اندازه‌ی کافی بد نیست! همراه نقد irev.ir باشید.

نقد و بررسی فیلم : Sonic the Hedgehog

«سونی خارپشت» به یک مشکلِ پارادوکسیکالِ مرگبار دچار شده است؛ بهترین تعریفی که می‌توان از «سونیک» کرد، همزمان بدترین چیزی که می‌توان درباره‌ی آن گفت نیز است؛ چیزی که جلوی «سونیک» را از پیوستن به جمعِ فهرستِ بلند و بالای بدترین اقتباس‌های ویدیوگیمی تاریخ می‌گیرد، در آن واحد همان چیزی است که آن را به جمعِ بدترین اقتباس‌های ویدیوگیمی تاریخ اضافه می‌کند؛ همان رویکردی که «سونیک» را با وجودِ تمامِ نگرانی‌های استاندارد و رایجِ فیلم‌های ویدیوگیمی به فیلمِ قابل‌تماشایی تبدیل می‌کند، دقیقا همان رویکردی است که باعث می‌شود تمام نگرانی‌هایمان به حقیقت تبدیل شوند؛ بحث‌برانگیزترینِ عنصرِ «سونیک» (طراحی شخصیتِ اصلی‌اش) به همان اندازه که از لحاظ تجاری به نفعش تمام شده است، به همان اندازه هم به‌عنوانِ یک تجربه‌ی سینمایی به ضررش تمام شده است.

Sonic the Hedgehog' Review: A Sega Adaptation Hedges Its Bets ...

همان چیزی که «سونیک» را به یک فیلمِ استثنایی در مقایسه با فیلم‌های هم‌تیروطایفه‌اش تبدیل می‌کند، همزمان همان چیزی است که آن را به یک فیلمِ غیراستثنایی، ناچیز و فرومایه در مقایسه با فیلم‌های هم‌تیروطایفه‌اش تبدیل می‌کند. همان خصوصیتی که نامِ آن را در حافظه‌ی فیلم‌های ویدیوگیمی ثبت می‌کند، همان چیزی است که آن را محکوم به فراموشی می‌کند. همان چیزی که آن را به فیلمِ بی‌ضرر و زیانی تبدیل می‌کند، دقیقا همان چیزی است که آن را به فیلمِ آزاردهنده‌ای تبدیل می‌کند. همان نکته‌ای که «سونیک» را به فیلمِ تحسین‌برانگیزی تبدیل کرده، دقیقا همان نکته‌ای است که آن را به فیلمِ غیرقابل‌ستودنی تبدیل می‌کند.

تریلر جدید Sonic the Hedgehog تغییرات ظاهری سونیک را نمایش می‌دهد ...

 از همه مهم‌تر و مرگبارتر اینکه «سونیک» در حالی یکی از باشخصیت‌ترین فیلم‌های دور و اطرافش است که همزمان یکی از بی‌شخصیت‌ترین فیلم‌هایی که در چند سال اخیر دیده‌ام نیز است. یا در یک کلام، «سونیک» فیلمی است که بود و نبودش فرقی نمی‌کند و در دنیای فیلمسازی، این بدترین سرنوشتی است که می‌توان برای یک فیلم تصور کرد؛ این حتی از فضاحت‌بارترین مرگ‌ها و فاجعه‌بارترین شکست‌ها هم بدتر است. سوختن در جهنم بهتر از بلاتکلیفی و تنهایی و فراموشی در برزخ است.

به عبارت دیگر، ساختنِ فیلمی این‌چنین یکنواخت، محافظه‌کارانه، بنجل، تنبل و خسته‌ای درباره‌ی یکی از بزرگ‌ترین نمادهای دنیای بازی‌های ویدیویی و سرگرم‌کننده‌ترین بازی‌های پلتفرمر که همزمان درباره‌ی یکی از سریع‌ترین کاراکترهای فرهنگِ عامه نیز است، واقعا هنر می‌خواهد. درباره‌ی بی‌شخصیتی «سونیک» گفتم و باید بگویم مشکلاتِ این فیلم از ماهیتش به‌عنوانِ یک فیلمِ بی‌هویت سرچشمه می‌گیرد؛ این خیلی بد است. اولین چیزی که اقتباسی از روی یکی از باسابقه‌ترین و نوآورانه‌ترین بازی‌های ویدیویی باید از آن فرار کند این است که بی‌هویت به نظر برسد.

Sonic Sets Major Box Office Record for Video Game Movies

یکی از بهترین تصمیمات سازندگان در ساخت « سونیک خارپشت »، استفاده از جیم کری در نقش منفی فیلم بوده است. جیم کری ایفاگر نقش دکتر رباتنیک است که در بازی کامپیوتری « سونیک » هیچ ویژگی منحصر به فردی نداشت. این ضعف در نسخه سینمایی تبدیل به نقطه قوت شده چراکه جیم کری توانسته با ویژگی های منحصر به فرد که مختص به خودِ او در دهه نود بود، این شخصیت را به تصویر بکشد.

کری به خوبی موفق شده کمدی فیزیکی خودش را در فیلم پس از سالها به نمایش بگذارد و تماشاگر را به خنده بیندازد و برگ برنده فیلم محسوب شود. بازی کری زمانی ارزش بیشتری پیدا کند که بدانیم شیمی خیلی مناسبی هم میان تام و سونیک در طول فیلم برقرار نشده که می توانسته به سقوط اثر منجر شود.

About Sonic The Hedgehog In 2020 - Sonic Sega Shop

بعضی فیلم‌ها به دلایلِ مختلفی (که اکثرا ارتباطی به کیفیتشان ندارد) به دستاوردِ تجاری بی‌سابقه‌ای دست پیدا می‌کند؛ «ددپول» با تبدیل شدن به پُرفروش‌ترین فیلمِ بزرگسالانه‌ی سینما، یکی از این فیلم‌ها بود. از آنجایی که هالیوود عاشقِ فرمول‌های جواب‌پس‌داده است، پس، بلافاصله پس از اینکه فیلمی تاریخ‌ساز می‌شود، ترندساز هم می‌شود.

استودیوها سعی می‌کنند با تکرارِ المان‌های ظاهری آن فیلم، در آسان‌ترین شکلِ ممکن یک لقمه از سرِ سفره‌ی ترندی که پهن شده بردارند.

Sonic the Hedgehog movie review: fast casual - The Verge

اما نه‌تنها موفقیتِ تجاری آن فیلم به خاطر یک سری دلایلِ منحصربه‌فرد بوده که قابل‌تکرار نیست (وگرنه ایده‌ی گردهمایی ابرقهرمانان دی‌سی به‌تنهایی باید برای فروشِ «اونجرز»گونه‌ی «جاستیس لیگ» کافی می‌بود)، بلکه موفقیتِ هنری آن فیلم به خاطر ماهیتِ غافلگیرکننده‌اش بود؛ تکرار المان‌های تشکیل‌دهنده‌اش بدونِ مهارتی که قرارگیری آن المان‌ها را به یک گردهمایی تأثیرگذار تبدیل کرده بود و بدونِ خلاقیت‌های شخصی به نسخه‌ی قابل‌پیش‌بینی و دست‌چندمِ جنسِ اصلی تبدیل می‌شود؛ بنابراین فیلم‌های ترندساز به همان اندازه که می‌توانند خوشحال‌کننده باشند، به همان اندازه هم ما را به‌طرز اجتناب‌ناپذیری برای مدتی مجبور به تحملِ فیلم‌های «ترند»‌زده‌ی بی‌هویت می‌کنند.

Sonic the Hedgehog' tops the box office; thank you, digital ...

البته که بچه‌ها باید قادر به دیدنِ فیلمِ بازی ویدیویی مشهورِ سگا که درباره‌ی یک حیوانِ آبی‌ بامزه‌ی بسیار سریع است باشند، اما «سونیکِ خارپشت» نمی‌داند که آیا مخاطبانش والدینِ آن بچه‌ها هستند (مایی که با بازی کردن اولین نسخه‌های سونیک بزرگ شده‌ایم) یا بچه‌هایشان. شاید بهترین روش این بود که «سونیک» با دنباله‌روی از الگوی پیکسار، هر دوی بزرگسالان و بچه‌ها را هدف قرار بدهد، اما «سونیک» در حالتِ فعلی‌اش حکم یکی از آن کارتون‌های کودکانه‌ای را که مخصوصِ بچه‌های زیر هفت سال است دارد.

بنابراین مسئله فقط این نیست که الگوبرداری از «ددپول» جلوی «سونیک» از خودشناسی‌اش را گرفته است؛ مسئله این است که «سونیک» قادر نیست کاملا به اجرای فرمولِ الگویش تن بدهد. مشکل این نیست که چرا سونیک فحش نمی‌دهد و دشمنانش را با خشونتِ تمام تکه و پاره نمی‌کند؛ مشکل این است که «سونیک» همچون نسخه‌ی پاستوریزه «ددپول» احساس می‌شود و وقتی بد و بیراه‌ها و خشونتِ عریانِ «ددپول» را از آن بگیری، دیگر چیزِ خاصی از آن باقی نمی‌ماند.

Review: At the very least, 'Sonic The Hedgehog' revitalizes the ...

واکنش‌های طرفداران به طراحی نسخه‌ی سینمایی سونیک آن‌قدر بد و گسترده بود که دیگر مشکلاتِ تریلر در مقایسه با آن گم شدند. چند روز بعد جف فولر در مقامِ کارگردانِ فیلم، ازطریقِ حساب توییترش اعلام کرد که آن‌ها شکایت‌های طرفداران را شنیده‌اند و تصمیم گرفته‌اند سونیک را مجددا طراحی کنند. باتوجه‌به اینکه تمام تلاش‌های طرفداران جهتِ راضی کردن برادران وارنر برای انتشارِ نسخه‌ی افسانه‌ای زک اسنایدر از «جاستیس لیگ» تاکنون به در بسته خورده است، موفقیتِ کمپینِ طرفداران برای طراحی مجددِ سونیک، یک پیروزی بزرگ حساب می‌شد.

به‌لطفِ کار طاقت‌فرسای تیمِ جلوه‌های ویژه «سونیک»، سونیک به‌شکلی تغییر کرد که دیگر کارِ بچه‌های کوچک را به روانپزشکی نمی‌کشاند و بزرگسالان را مجبور به کوبیدنِ متوالی پیشانی‌شان به دیوار نمی‌کرد! پارامونت دومین تریلرِ فیلم را در حالی منتشر کرد که نه‌تنها شاملِ نسخه‌ی نُرمالِ خارپشتِ سگا می‌شد، بلکه در قالب قطعه‌ی «فراصوت»، از موسیقی مناسبی نیز بهره می‌برد. شاید طراحی مجددِ سونیک باعث شد این‌طور به نظر برسد که همه‌چیز امن و امان است و گرچه تصمیمِ سازندگان برای گوش دادن به اعتراضِ طرفداران واقعا تحسین‌برانگیز است، اما مسئله این است که ترمیمِ فیزیکِ سونیک نمی‌توانست روی واقعیتِ این فیلم درپوش بگذارد.

SONIC THE HEDGEHOG - The Art of VFXThe Art of VFX

وقتی طراحی کاراکترِ اصلی یک فیلم با این همه سابقه و این همه طراحی‌های حاضر و آماده این‌قدر به مضحکه‌ی خاص و عام تبدیل می‌شود، واکنشِ درست به آن این نیست که چرا طراحی ظاهر و چهره‌ی سونیک این‌قدر بد است؛ واکنش درست این است که خدا به دادِ دیگر بخش‌های فیلم برسد! اگر سازندگان در اقتباسِ واضح‌ترین و نمادین‌ترین و پیش‌پاافتاد‌ه‌ترینِ عنصرِ فیلمشان با چنین فاصله‌ی فاحشی شکست خورده‌اند، آن وقت چه انتظاری می‌توان از دیگر بخش‌های فیلم داشت.

شاید طراحی مجددِ سونیک به نمادِ بهبودهای این فیلم تبدیل شد، اما درواقع طراحی مجددِ او باید به نماینده‌ی اینکه این فیلم آن‌قدر در اقتباسِ سونیک پرت و پلا است که حتی برای طراحی درستِ حاضر و آماده‌ترین عنصرش به اعتراضاتِ گسترده‌ی مردم نیاز داشته تبدیل شود. تنها چیزی که جلوی «سونیک» از تبدیل شدن به یک شاهکارِ سینمایی را گرفته بود، طراحی اورجینالِ سونیک نبود که حالا انتظار داشته باشیم طراحی مجددِ او تغییرِ شگرفی در محصولِ نهایی ایجاد کند. اتفاقا طراحی اورجینالِ سونیک نشان می‌دهد که دیگر بخش‌های فیلم نیز با چنین فلسفه‌ی کج و کوله و کابوس‌واری ساخته شده‌اند.

Sonic the Hedgehog has the biggest opening weekend of any video ...

فقط نکته این است که در حالی سونیک به‌عنوانِ آشکارترین و قابل‌ترمیم‌ترین بخشِ فیلم، از شانسِ دیده شدن پیش از اکرانِ فیلم و طراحی مجدد بهره می‌برد که دیگر اجزای فیلم با همان چشم‌ها و دندان‌های انسانی‌شان باقی مانده‌اند. اینکه یک نمای تمام شیشه‌ای مُدرن برای یک خانه‌ی قدیمیِ کلنگی در نظر بگیریم، تغییری در ماهیتِ واقعی‌اش ایجاد نمی‌کند. بنابراین به محضِ اینکه محصولِ نهایی را تماشا می‌کنی متوجه می‌شوی که ظاهرِ سونیک، آخرین مشکلِ فیلم است؛ تازه اگر ظاهرِ اورجینالِ سونیک برای چنین فیلمی مشکل هم حساب شود.

Sonic the Hedgehog: Everything We Know About The Sonic Movie ...

 در آینده هرچه اولین تریلرِ «سونیک» در حافظه‌ی فرهنگ عامه حک خواهد شد، به همان اندازه خودِ فیلم در گذرِ زمان دفن خواهد شد. تنها نبوغِ «سونیک» این است که چگونه به‌طور تصادفی از جنجال‌برانگیزترین خصوصیتش استفاده کرد تا از یکی از بی‌اهمیت‌ترین فیلم‌های سال، به یکی از موردانتظارترین فیلم‌های سال تبدیل شود و حواسِ مردم از مشکلاتِ جدی‌‌ترش را به تنها ویژگی بهبودیافته‌اش پرت کند.

این حرکت جواب داد و آن را به یکی از پُرفروش‌ترین فیلم‌های ۲۰۲۰ تبدیل کرد، اما زمانی‌که از قیافه‌ی سونیک ایراد می‌گرفتیم نمی‌دانستیم که فاجعه‌بارترین بخشِ فیلم درنهایت جذاب‌ترین بخشِ فیلم هم بود. اگر «سونیک» از همه نظر عالی بود و تنها مشکلش به طراحی چهره‌ی شخصیتِ اصلی‌اش خلاصه می‌شد، ترمیمِ آن حیاتی می‌بود، اما وقتی با فیلمی این‌چنین بی‌روح و کلیشه‌زده مواجه‌ایم، چهره‌ی درب و داغونِ شخصیتِ اصلی‌اش می‌توانست به یک فاجعه‌ی ستودنی تبدیل شود.

پس، به همان اندازه که گوش دادنِ استودیو به اعتراضِ طرفداران قابل‌تمجید است، به همان اندازه هم این تمجید حداقل در این موردِ خاص، بدترین چیزی است که می‌توان درباره‌ی آن گفت؛ تا دلتان بخواهد پیش آمده که از اینکه چرا یک فیلم کمی بهتر نیست افسوس خورده‌ایم، اما به ندرت پیش می‌آید که آدم از اینکه فیلمی به اندازه‌ی کافی بد نیست افسوس بخورد و «سونیکِ خارپشت» یکی از آنهاست.

Sonic lida com ameaça explosiva em novo teaser; veja


لینک دانلود فیلم

Web-dl 1080p – ۳٫۸GB

لینک مستقیم

دانلود زیرنویس فارسی

Web-dl 720p – ۷۵۰MB

لینک مستقیم

دانلود زیرنویس فارسی

Web-dl 480p – ۳۵۰MB

لینک مستقیم

دانلود زیرنویس فارسی

 


ویدیو هایی از فیلم Sonic the Hedgehog


نقد و بررسی فیلم در زومجی 

دسته بندی ها فیلم خارجی, نمره 7

دیدگاه