نامحدود – Limitless

7.5

نامحدود – Limitless در مجله تخصصی نقد و بررسی iRev.ir

فیلم نامحدود – Limitless محصول سال 2011 کشور آمریکا به کارگردانی نیل بورگر در ژانر اکشن و معمایی در رابطه با موادمخدر می باشد. این فیلم جزو فیلم های علمی هالیوود است که با کارگردانی نیل بارگر، کارگردان نام آشنای هالیوود در سال 2011 اکران شد. این فیلم در ژانر علمی-تخیلی ساخته شد که البته فقط به این دو ختم نمی شود. ژانر حادثه ای-طنز-سیاسی نیز چاشنی موضوع اصلی فیلم بودند. رابرت دنیرو هنر نمایی چشم نوازی را در این فیلم انجام داد که باعث شد توجه بیشتری به این فیلم بوجود آید.

فیلم نامحدود داستان جالبی دارد که بیننده را به تماشای فیلم تا پایان تشویق میکند. ماجرا از جوانی نزدیک به 30-35 ساله که نویسنده رمان است به نام ادوارد مورا شروع میشود. این مرد در شرایطی غیر قابل تحمل زندگی میکند، همه اطرافیان او را ترک کردند حتی دوست دخترش!برای نوشتن یک رمان قرار داد میبندد اما تمام تلاشش بی فایده میماند چون حتی یک کلمه رو هم نمیتواند بنویسد. تا اینکه برادر زن سابقش رو در خیابان میبیند. ادوارد همه چیز را برای او تعریف میکند و او یک قرص را همراه با توضیحاتی به ادوارد میدهد.ادوارد با دو دلی در نهایت قرص رو میخورد. و اینجا آغاز داستان است. ادوارد الان میتواند از تمام مغزش استفاده کند. در عرض 1 ساعت 100 صفحه از رمان رو مینویسد و یک آدم دیگر میشود. اما اثر قرص در عرض یک روز از بین رفت. ادوارد به خونه برادر زنش میره اما اون مرده بود و ادوارد کل خونه رو زیر و رو میکند و قرص ها رو با مثداری پول پیدا میکند و این مقدمه خوشبختی اوست.

ادوارد در مدت بسیار کم به یک ثروتمند و مشهور تبدیل میشه که نه تنها کسانی که با زندگی گذشتش ترکش کردند برگشتند بلکه بسیاری از انسانهای بزرگ دوست و همراه ادوارد شدند. اما گاهی هم مشکلاتی برایش پیش آمد که روحیه ادوارد رو تحقیر کرد. (این مطلب رو نمیشه کامل توضیح داد و تنها راهش تماشای فیلم است.) اما ادوارد با مشکلی رو به رو میشود که نقشه هایش رو نقش بر آب میکند. این قرص ها بسیار بسیار خطر ناکند و همه بعد از مصرف زیاد میمیرند. اما ادوارد شروع به اجرای نقشه ای میکند که …
نامحدود
نقد و بررسی فیلم نا محدود
نامحدود
بازیگران فیلم نامحدود
نقد و بررسی فیلم نامحدود - Limitless
نقد و بررسی فیلم نامحدود – Limitless

تریلر فیلم نامحدود – Limitless


irev.ir

بررسی MovieMag

توانایی استفاده از تمامی ظرفیت‌های مغز انسان، یکی از بحث‌هایی بوده که همواره دانشمندان زیادی آن را مطرح کرده‌اند. شاید جالب باشد بدانید که انسان تا به امروز توانسته تنها از 10% تا نهایتاً 20% مغز خودش استفاده کند و آن 90% دیگر هنوز بدون استفاده باقی مانده!1

خیلی‌ها بر این باورند که دانشمندان بزرگ تاریخ، کسانی بوده‌اند که از حداکثر سلول‌های خاکستری مغزشان استفاده کرده‌اند، اما طبق بررسی‌هایی که انجام گرفته، مشخص شده که آن‌ها هم تنها تا 15% از مغزشان کار گرفته‌اند. گفته می‌شود که اگر بشر بتواند روزی از 100% مغز خود استفاده کند، می‌تواند به توانایی‌های خارق العاده ای دست پیدا کند (البته با اندکی اغراق گفته می‌شود که انسان می‌تواند به فعالیت‌های ماوراء طبیعی هم داشته باشد! ). بیشتر پزشكان درباره موضوع فیلم نامحدود بر این باورند که یک دارو به هیچ وجه نمی‌تواند وظیفه افزایش کارایی را در مغز انسان را انجام دهد. آنها معتقدند یک دارو به مراتب ضعیف‌تر از آن است که بتواند باعث افزایش کارایی یک اندام بسیار پیچیده به نام مغز شود. البته به نظر من، گذشت زمان و دسترسی به اطلاعات جدید پزشکی می تواند نظریه های سابق را زیر سوال ببرد.

اما فیلم نامحدود براساس رمانی به نام زمینه های تیره، نوشته آقای آلن گلین ساخته شده است. من شخصا کتاب زمینه های تیره را نخوانده ام و با کمی جستجو هم متوجه شدم که این کتاب اصلا در ایران به چاپ نرسیده ، بنابراین تنها با توجه به فیلم به معرفی آن می پردازم.

ادی مورا (برادلی کوپر) نویسنده ای است که هیچ توفیقی در زندگی شخصی اش بدست نیاورده و از طرفی دیگر لیندی (ابی کورنیش) دوست دخترش ،به تازگی او را به دلیل اینکه آدم بدرد نخوری! است ترک کرده. ظاهرا همه چیز برای ادی در سراشیبی قرار دارد و قرار نیست که او پیشرفت کند. اما وی به تازگی به ترکیب دارویی دست پیدا کرده که می تواند از 100% توانایی های مغز استفاده کند؛ ادی به تدریج پی می برد که با استفاده از این قدرت می تواند کارهای مختلفی انجام دهد و در واقع می تواند به نوعی بر همگان حکومت کند. او بعد از استفاده مداوم از این دارو متوجه می شود که نیروهای شیطانی در اطراف او حضور پیدا کرده اند و او را تحریک می کنند تا از نیرویی که به دست آورده در جهت اجرایی کردن افکار پلیدش بهره ببرد اما ادی می خواهد از نیرویش در برقراری تعادل در زندگی اش استفاده کند. ادی دوست دخترش را دوست دارد و می خواهد با استفاده از قدرت جدیدش، بار دیگر توجه او را به خود جلب کند اما این عمل کاملا در نقطه مخالف درخواست نیروی شیطانی است و…2

شاید بهتر باشد برای لذت بردن از تریلر نامحدود، این فیلم را در زمره فیلمهای تخیلی دسته بندی کرد! متاسفانه اغلب بحث هایی که در پیرامون فیلم شکل گرفته درباره موضوع جنجالی فیلم بوده و تقریبا همه افراد خود فیلم را رها کرده اند و به حواشی آن چسبیده اند!. بحث رساندن توانایی مغز به حالت فوق العاده فعلا امکان پذیر نیست و تاکید فیلم بر این موضوع که امکان پذیر است، متاسفانه باعث شده تا اغلب منتقدان استقبال خوبی از این فیلم به عمل نیاورند.  البته اگر از بحث داروهای نیرو زا و امگا 3 و… بگذریم و کاری هم به بحث شخصیت های داستان درباره فواید و ویژگی های دارو برای افزایش کارایی مغز توجهی نداشته باشیم، باید بگویم که نامحدود یک تریلر جذاب است که می تواند هر تماشاگری را راضی کند. تدوین نفس گیر فیلم به خوبی جواب داده و رابطه بین ادی و لیندی هم جذاب از آب درآمده است. شاید بهتر بود که برای این تریلر نفس گیر مدت زمان بیشتری در نظر گرفته می شد، اما با اینحال نیل برگر توانسته در همین مدت کوتاه، پیام خود را به تماشاگر منتقل کند. خوشبختانه اشارات اخلاقی فیلم هم قابل قبول است و تماشاگر را از خود بیزار نمی کند! اینکه در فیلم تاکید می شود که پلیدی در مقابل قدرت عشق هیچ حرفی برای گفتن ندارد، شاید خیلی تکراری بنظر برسد اما نامحدود هیچ تلاشی برای تاکید بر این پیام خود ندارد و در پایان بندی فیلم هم تصمیم را به خود تماشاگر واگذار می کند .

برادلی کوپر که بعد از فیلم موفق خماری دیگر در سینما دیده نشد، با نامحدود بازگشت موفقی به سینما داشته است. شاید بتوان گفت که نامحدود به دلیل حضور برادلی کوپر بسیار دیدنی تر شده؛ کوپر با بازی عالی اش توانسته به خوبی عدم تعادل شخصیتی اش را اینبار نه به وسیله مشروبات الکلی! بلکه به واسطه استفاده از دارو به خوبی در قالب شخصیت ادی نمایان کند. بازی کوپر به قدری خوب و مسنجم هست که رابرت دنیرو را کاملا به حاشیه رانده.

در هنگام دیدن فیلم نامحدود همواره به این نکته توجه کنید که همه بحث های علمی فیلم تا به این لحظه در حد حدس و گمان و توهم است. بنابراین بعد از تماشای فیلم بدنبال این نباشید که حرف های فیلم را اثبات کنید و بجایش سعی کنید از خود فیلم لذت ببرید.


irev.ir

بررسی حرفی برای گفتن

این فیلم محصول 2011 آمریکا و کارگردانی نیل بورگر در ژانر اکشن و معمایی در رابطه با موادمخدر می باشد.

    از جهاتی می توان فیلم را در قالب علمی – تخیلی بررسی کرد .استفاده ابزاری مناسب از جلوه های ویژه خصوصا جلوه هایی که اغلب در ویدئو کلیپ های آمریکایی دیده می شود، کمک به سزایی به فهم بیننده دارد.قسمتی از فیلم که ادوارد  در حال تایپ کردن است درحالیکه داروی معجزه گر را بلعیده ، ناگهان حروف لاتین از بالا شروع به ریزش میکنند و سقف اتاقی که مانند قطعات جورچین خود بخود معمایی را حل می کند.

   لسلی دیکسون نویسنده فیلم از کنار هم قراردادن یک نویسنده که همه شغل و کارش با ذهن سر و کار دارد و داروئی که روی ذهن و توانائی ظرفیت های مغز موثر است توانسته اثری خلق کند که مخاطب را با هیجان زیاد تا به آخر فیلم با خود همراه کند. بیننده فیلم دچار هیجان می شود ، وقتی می بیند داروئی ساخته شده (که هنوز حتی اسم خیابانی ای هم برایش پیدا نکرده اند) که می تواند شخص را تبدیل به یک سوپرمن واقعی کند. به طوریکه وقتی در تلویزیون به صورت گذرا فیلمی از برووس لی را مدتها پیش دیده ، به یکباره می تواند همانند یک استاد کاراته فنون را به موقع اجرا کند و یا فقط با شنیدن کمی از مکالمه یک شخص خارجی می تواند مثل آنها به هر زبانی صحبت کند.

    این قابلیت است که بیننده را دچار نوعی حس قدرت می کند و دوست دارد با قهرمان فیلم همزاد پنداری کند.

    دیکسون با انتخاب یک نویسنده و استفاده داروئی روان گردان که مثل داروهای دیگر نه تنها اثر سوئی بر سلامتی نداشته بلکه تا زمانی که این دارو (NZT) مورد استفاده قرار می گیرد، مغز همچنان ظرفیت بالای خود را حفظ می کند و با کم شدن اثر دارو و یا قطع آن شخص رو به مرگ می رود.

   رابرت دنیرو مانند اکثر نقش های قبلی خود ، مردی ثروتمند ، باهوش و یکی از سرمایه گذاران بزرگ بورس آمریکاست. اما قهرمان فیلم یعنی” برادلی کوپر” به نقش “ادوارد مورا “، با موفقیت و اعتماد به نفسی که از این داروها دریافت می کند، حتی سرمایه گذار بزرگی چون” رابرت دنیرو” در نقش کارل ون لون را حتی به نوکری خود قبول ندارد.

   تم اصلی داستان فیلم بر سر توانائی استفاده از تمامی ظرفیت های مغز انسان است.(براساس نظریات دانشمندان، انسان تا به امروز توانسته فقط از 10% یا 20% مغز خودش استفاده کند و بقیه هنوز بدون استفاده باقی مانده است و حتی استفاده از سلولهای خاکستری هم جزء هم 20% محسوب می شود.این فیلم تخیلی برخلاف نظرپزشکان که معتقدند هیچ داروئی نمی تواند وظیفه افزایش کارایی در مغزانسان را انجام دهد ، عملکرد خارق العاده این دارو را به نحوی باور پذیر به تصویر کشیده است.

   فیلم از همان جمله ابتدائی ببینده را آگاه می کند که با چه محوریت و موضوعی در فیلم روبروست. وقتی تمام مدت فیلم خود قهرمان فیلم یعنی “ادی” قصه را روایت می کند، در صحنه های که ادی می خواهد خودکشی کند ، بیننده حتم دارد که او نمی میرد و زنده است ، چون این راوی همان “ادی ” است ، پس زنده است .

   برادلی کوپر در آخرین فیلمش یعنی “خماری” بسیار موفق بود . انتخاب مناسب او در فیلم ” نامحدود” توانسته شخصیت خوبی از او به خاطر استفاده از دارو در قالب “ادی مورا” را به نمایش بگذارد . به طوری که بازی فوق العاده او باعث شده است که بازی “رابرت دنیرو”کمرنگ شود.

      از “نیل بورگر” کارگردان فیلم ، قبلا شعبده باز(Illusionist) بر اساس رمان ایزنهایم شعبده باز اثر ” استیون میلهاوزر” با بازی ” ادوارد نورتون” به نمایش در آمده بود.

    “نیل بورگر” هم اکنون کارگردانی فیلم ” کشتزارهای سیاه” را بر عهده گرفته است. “کشتزارهای سیاه” در سال 2002 به قلم ” آلن گلین” منتشر و مورد استقبال قرار گرفته است. “بورگر” داستان کارش را یک اثر علمی-تخیلی متفاوت با گونه های رایج این ژانراعلام کرده است.(بنابه اعلام هالیوود ریپورتر، داستان این فیلم در باره یک دانه خاص است که توسط یک فرد باهوش با تغییراتی در ساختار ژنتیکی به تولید رسیده و تکثیر پیدا کرده است).

    لازم به ذکر است که تدوین نفس گیر فیلم بیننده را برای دنبال کردن فیلم نه تنها ترغیب بلکه میخکوب می کند.

          داستان :

“ادوارد مورا”(برادلی کوپر) یک نویسنده ناموفق است . به طوراتفاقی با برادر زن سابق خود در خیابان برخورد می کند و او این قرص را به او پیشنهاد می کند. “ادی ” بعد از مصرف قرص متوجه می شود که ذهنش فعال شده و می تواند به راحتی کتابش را بنویسد.به طوریکه ناشرش بعد از خواندن چند صفحه از  کتاب قرارداد دیگری به او پیشنهاد می کند. “ادی” دیگر به نویسندگی اکتفا نمی کند و وارد بازار سهام وبورس می شود و افزایش روز افزون سرمایه اش که از شخصی  به صورت وام گرفته ، همه را دچار تعجب و حیرت می کند. ” ادی ” تا به جائی پیش می رود که سرمایه گذاران بزرگ را هم پشت سر می گذارد. او برای اینکه همیشه به این دارو دسترسی داشته باشد ، آزمایشگاههای متعددی ایجاد می کند که دارو را فقط برای مصرف خودش تولید و همیشه آنرا مصرف کند.

 بازیگران :برادلی کوپر- ابی کورنیش – رابرت دنیرو

تهیه کننده : اسکات کروپف

موسیقی : پل لئونارد – مورگان

فیلم برداری- جو ویلیامز

تدوین : تریسی آدامز – نائومی گراگتی

بودجه : 27 میلیون دلار

اولین کسی باشید که یک دیدگاه ارسال میکند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *