نقد و بررسی فیلم دیوان محاسبات - The Adjustment Bureau

دیوان محاسبات – Adjustment Bureau

7

دیوان محاسبات – The Adjustment Bureau در مجله تخصصی نقد و بررسی iRev.ir

دیوان محاسبات (The Adjustment Bureau) محصول سال 2011 فیلمی در سبک رمانتیک، اکشن، مهیج و علمی–تخیلی است که بر اساس داستان کوتاهی با عنوان “تیم محاسبات” به قلم فلیپ دک نوشته شده است. دستیار فیلمنامه نویس فیلم ” Bourne Ultimatum” یعنی آقای جورج نولفی تصمیم گرفت بر اساس داستانی از فلیپ دک این فیلمنامه را بنویسد.

داستان فیلم: سیاستمداری به نام دیوید نوریس (مت دیمون) به زنی بالرین به نام الیس (امیلی بلونت) علاقمند می شود ولی دست سرنوشت این دو را از هم جدا می کند و دیوید تمام تلاشش را برای تغییر سرونشت خود می‌کند تا…

نقد و بررسی فیلم دیوان محاسبات - The Adjustment Bureau

نقد و بررسی فیلم دیوان محاسبات – The Adjustment Bureau

بازیگران فیلم نقد و بررسی فیلم دیوان محاسبات - The Adjustment Bureau

بازیگران فیلم نقد و بررسی فیلم دیوان محاسبات – The Adjustment Bureau

نقد و بررسی فیلم دیوان محاسبات - The Adjustment Bureau

نقد و بررسی فیلم دیوان محاسبات – The Adjustment Bureau

تریلر فیلم دیوان محاسبات – The Adjustment Bureau


iRev.ir-Line

بررسی مووی مگ

دیوان محاسبات براساس داستان کوتاهی به قلم فیلیپ کی دیک نوشته شده است. فیلیپ دیک از جمله نویسندگان توانایی است که هالیوود بسیار به او مدیون خواهد بود چرا که فیلمهایی مهمی در هالیوود براساس داستانهای وی ساخته شده است؛ از جمله شاهکارهای فیلیپ دیک می توان به داستان ” آیا روبات ها خواب گوس1فند برقی می بینند ؟ ” اشاره کرد که یکی از بهترین فیلمهای ژانر علمی تخیلی هالیوود یعنی، بلد رانر ، براساس آن ساخته شد. از دیگر داستانهای فیلیپ دیک می توان به گزارش اقلیت ( که اسپیلبرگ آن را با همین نام به فیلم تبدیل کرد ) ، ما می توانیم آن را برایتان یکجا بخاطر بیاوریم( که براساس آن فیلم یادآوری مطلق با بازی آرنولد شوارتزنگر ساخته شده ) و یک اسکنر تاریک نگر ( فیلم-انیمیشنی با نامی مشابه از روی این داستان ساخته شد ) اشاره کرد. دیوان محاسبات نیز داستان کوتاهی بود که اولین بار در سال 1954 در مجله علمی تخیلی اوربیت منتشر شد و مانند بسیاری دیگر از نوشته های دیک، مورد توجه قرار گرفت. دیوان محاسبات با حال و هوایی فانتزی داستانی را روایت می کند که در آن انسانها به دنبال شکل دادن به سرنوشت خود هستند و اگر آنها برای چیزهایی که دوست دارند تلاش نکنند، گرفتار اهل غیبی می شوند که  آنها را به سرنوشت مجهولی هدایت خواهند کرد !. چند سال پیش نیز فیلمی در ایران به نام عروس خوشقدم ساخته شد که به نوعی داستانش را از همین ” دیوان محاسبات ” الهام گرفته بود و در آن اهل غیب شخصیت ها را هدایت می کردند. البته عروس خوشقدم فیلم چندان قابل اعتنایی نبود اما در مقایسه با کمدی های امروز ایران حکم بورات در مقابل کیک آمریکایی را داشت!

دیوید نوریس ( مت دایمون )  سیاستمداریی نیویورکی است که قصد دارد تا در انتخابات آتی مجلس سنای آمریکا شرکت کند. نوریس در خلال یکی از سخنرانی های انتخاباتی اش، در هتل محل اقامتش به صورت اتفاقی با یک بالرین زیبا به نام الیس ( امیلی بلانت ) آشنا می شود. الیس به دیوید می گوید که باید در سخنرانی هایش صداقت بیشتری داشته باشد و از مسائل جدیدتری صحبت کند! دیوید بعد از صحبت با الیس احساس می کند که این همان دختری است که در رویاهایش به آن فکر می کرده؛ بنابراین دیوید در هنگام ترک الیس برای سخنرانی اش، شماره خودش را به او می دهد. این دو بعد از مدتی به  یکدیگر علاقه مند می شوند اما در این میان ناگهان سر و کله افرادی پیدا می شود که خواهان جدایی این دو هستند و به انواع و اقسام روشها برای جدایی این دو نیز متوسل می شوند و…

دیوان محاسبات فیلمی با ضرباهنگ بسیار سریع است که تماشاگر را به شدت در میان داستان فانتزی خودش غرق می کند. اما متاسفانه این ضرباهنگ سریع بجای اینکه در یک ژانر مشخص استفاده شود، در مجموعه ای از ژانرهای مختلف ادغام شده است  که سبب شده تا ارزشهای فیلم تا حدود زیادی از بین برود. شما در دیوان محاسبات همانطور که شرح خواهم داد، دقیقا نمی دانید که با چه چیزی طرف خواهید بود!.

این فیلم یک داستان عاشقانه را به زیبایی به تصویر کشیده است؛ امیلی بلانت و مت دایمون به واسطه شیمی عالی که بینشان شکل گرفته، توانسته اند به خوبی تماشاگران را از بازی هایشان راضی کنند. رابطه عاطفی میان این دو باور پذیر از آب درآمده و مشکلی برای تماشاگر ایجاد نمی کند اما مشکلی که وجود دارد این است که رابطه عاشقانه آنها  در اواسط  فیلم رنگ باخته و تبدیل به تریلر می شود. فیلم زمانی که تریلر می شود، ضرباهنگ سریع و حرکت دوربین که به سبک  ” دوربین در دست ” فیلمبرداری شده بسیار چشم نواز است و به تماشاگر اجازه نمی دهد تا نفسی تازه کند. جان تول که از جمله بهترین فیلمبرداران هالیوود به شمار می آید، در دیوان محاسبات شاهکار به خرج داده و سکانسهای خیابان را با ظرافتی مثال زدنی و با ضرباهنگی شلاقی به تصویر کشیده است اما حیف که این هم موقتی است!. دیوان محاسبات در تمام ژانرهایی که به آن وارد شده موفق عمل کرده اما گویا نکته ای را از یاد برده و آن اینکه مدت زمان  99 دقیقه ایی فیلم کوتاه تر از آن است که بتوان فانتزی، رومانس و تریلر و بعضا اکشن را همزمان در آن پرورش داد.2

دیوان محاسبات با اینکه الهام گرفته از یکی از بهترین داستانهای فیلیپ دیک است اما به هیچ وجه نتوانسته توازن را در برگردان سینمایی آن رعایت کند و بدون شک عدم تجربه نولفی در فیلمسازی نقش بسزایی در ضعف فیلم داشته است . دیوان محاسبات اولین تجربه کارگردانی جورج نولفی به شمار می آید؛ نولفی در سالهای گذشته نویسنده فیلمهای مهمی از جمله دوازده یار اوشناتمام حجت بورن بوده است. بنظر می رسد آخرین تجربه نویسندگی نولفی یعنی اتمام حجت بورن که مت دایمون در آن حضور داشت سبب شده تا وی دایمون را برای بازی در نقش دیوید موریس برگزیند و انصافا هم دایمون انتخاب مناسبی برای نقش دیوید موریس بوده اما همانطور که گفتم متاسفانه نولفی به علت کم تجربگی نتوانسته دیوان محاسبات را منسجم بسازد. عدم تمرکز نولفی در پرداخت داستان و جهش های ژانری ایی! او سبب شده تا تماشاگر تکلیف خود را نداند و در پایان فیلم هم با سوالات بی شمار  سالن سینما را ترک کند.

خوشبختانه مت دایمون کماکان پرانرژی هست و می تواند به تنهایی یک فیلم را نجات دهد. البته به نظر می رسد دایمون برای بازی در این فیلم مشقت زیادی کشیده چراکه در تمام صحنه ها به نوعی در حال دویدن است و حتی از زمانی که در سه گانه بورن حضور یافته بود، بیشتر می دود! روی هم رفته مت دایمون در دیوان محاسبات خوش درخشیده و اجازه نمی دهد تا تماشاگر اجازه فکر کردن به ضعف های فیلمنامه ( از جمله اینکه قدرت ماورای طبیعی مردان کلاه به سر به واقع چیست؟ )  را نمی دهد. در کنار دایمون ، امیلی بلانت دوست داشتنی قرار دارد. بلانت در نقش الیس، معشوقه دیوید، بازی خوب و روانی به نمایش گذاشته است و در صحنه های تعقیب و گریز نیز همپای دایمون می دود!. در مجموع بازی های فیلم دیوان محاسبات کم نقص است.

دیوان محاسبات متاسفانه برخلاف انتظارم آشفته بود و علی رغم تمام ویژگی های مثبت فنی ایی که دارد نمی تواند تماشاگر را راضی نگه دارد. فیلمی که در آن بازی ها خوب ، فیلمبرداری کم نظیر ، و فضاسازی به خوبی شکل گرفته باشد اما مشکل جهش ژانری! داشته باشد کم پیدا می شود که دیوان محاسبات یکی از آنهاست.


iRev.ir-Line

بررسی مهر خرد

در ارجاعات شناسنامه­ ای فیلم دیوان محاسبات، با عناوین معتبری مواجهیم: از مولف اثری که فیلم از رویش اقتباس شده ( فیلیپ کی دیک؛ مولف منابع اقتباسی فیلم­های علمی­ تخیلی مهمی همچون گزارش اقلیت اسپیلبرگ و بلید رانر ریدلی اسکات) تا خود کارگردان آن، جورج نولفی، که قبلا کار نویسندگی فیلم­نامه دوازده یار اوشن و اولتیماتوم بورن را در کارنامه­اش ثبت کرده و حالا در اولین تجربه کارگردانی­ اش به سراغ موضوعی ماورایی رفته که قرار است بحث پیچیده­ ای همچون تقدیر و جبر و اختیار را در لابه­ لای فضایی تریلر و معمایی با مایه­ های عاشقانه مطرح سازد.

در دیوان محاسبات می­توانید با بسیاری از مفاهیم آشنای دینی برخورد کنید؛ از سلسله مراتبی که فرشتگان – به مثابه کارگزاران خداوند در تعیین مقدرات هستی – در سامانه خلقت دارند تا تغییر سرنوشت آدمیان در طول اراده قادر متعال که مثلا در ادبیات متون اسلامی خودمان از آن با عنوان «بداء» یاد می­شود. حتی می­توانید ردپایی از جلوه­ های عرفانی هم در فیلم بیابید؛ مثلا کسانی که به هر دلیل بر رازی ناگفته و نامکشوف از اسرار هستی واقف شده­ اند و نتوانسته­ اند با خویشتن­ داری هضمش کنند، دچار جنونی می­ شوند که به دست همین ماموران الهی عارض می­شود؛ و یا این­که از عنصر آب و یا مقطع زمانی سحرگاه، به عنوان نکاتی یاد می­شود  که در نزدیکی بشر به برخی موقعیت­های ماورایی موثر است.

اما نکته قابل توجه این­که این مفاهیم در طول فیلم کم ­وبیش جا می­ افتند و قالب الصاقی چندانی به خود نمی­ گیرند، مگر در مواردی مانند پایان فیلم که متن نریشن، شکلی شعاری پیدا می­کند. البته لحن فیلم نیز این ظرفیت را دارد که اولا به طور مطلق ارجاعات ماورایی­ اش را به سمت حوزه مذهب نکشاند و مخاطبانی با اعتقاداتی دیگر ( مثل باور به حاکمیت موجودات فرازمینی و فضایی) نیز از آن برداشت­های منطبق با آموزه­ های خود داشته باشند؛ و ثانیا شوخی­ هایی که با عالم این کارگزاران آسمانی به عمل می­آید، فضا را برای دوری از لحن عصاقورت­ داده متداول حاکم بر کارهای معناگرایانه تا حدی مهیا می­ سازد.

دیوان محاسبات در برخی جنبه­ ها یادآور زیر آسمان برلین ( مخصوصا در مورد خستگی فرشتگان) و شهر تاریک ( در مورد دخالت­ هایی که فرازمینی­ ها در سرنوشت و سرشت آدم­ها انجام می­ دهند) و حتی گاهی به آسمان نگاه کن خودمان هم هست. فیلم البته در پاره ­ای موارد مانند عشق ناگهانی و عمیق دو شخصیت اصلی داستان مسیر متقاعدکننده ای طی نمی­ کند و به پیکره منطقی­ اش لطمه وارد می­ سازد.


iRev.ir-Line

بررسی نقد فارسی

نقد فیلم دیوان محاسبات

نقد فیلم دیوان محاسبات

دیوان محاسبات براساس داستان کوتاهی به قلم فیلیپ کی دیک نوشته شده است. فیلیپ دیک از جمله نویسندگان توانایی است که هالیوود بسیار به او مدیون خواهد بود چرا که فیلمهایی مهمی در هالیوود براساس داستانهای وی ساخته شده است؛ از جمله شاهکارهای فیلیپ دیک می توان به داستان ” آیا روبات ها خواب گوسفند برقی می بینند ؟ ” اشاره کرد که یکی از بهترین فیلمهای ژانر علمی تخیلی هالیوود یعنی، بلد رانر ، براساس آن ساخته شد. از دیگر داستانهای فیلیپ دیک می توان به گزارش اقلیت ( که اسپیلبرگ آن را با همین نام به فیلم تبدیل کرد ) ، ما می توانیم آن را برایتان یکجا بخاطر بیاوریم ( که براساس آن فیلم یادآوری مطلق با بازی آرنولد شوارتزنگر ساخته شده ) و یک اسکنر تاریک نگر ( فیلم-انیمیشنی با نامی مشابه از روی این داستان ساخته شد ) اشاره کرد. دیوان محاسبات نیز داستان کوتاهی بود که اولین بار در سال ۱۹۵۴ در مجله علمی تخیلی اوربیت منتشر شد و مانند بسیاری دیگر از نوشته های دیک، مورد توجه قرار گرفت.

نقد فیلم دیوان محاسبات

نقد فیلم دیوان محاسبات

دیوان محاسبات با حال و هوایی فانتزی داستانی را روایت می کند که در آن انسانها به دنبال شکل دادن به سرنوشت خود هستند و اگر آنها برای چیزهایی که دوست دارند تلاش نکنند، گرفتار اهل غیبی می شوند که  آنها را به سرنوشت مجهولی هدایت خواهند کرد !. چند سال پیش نیز فیلمی در ایران به نام عروس خوشقدم ساخته شد که به نوعی داستانش را از همین ” دیوان محاسبات ” الهام گرفته بود و در آن اهل غیب شخصیت ها را هدایت می کردند. البته عروس خوشقدم فیلم چندان قابل اعتنایی نبود اما در مقایسه با کمدی های امروز ایران حکم بورات در مقابل کیک آمریکایی را داشت!

نقد فیلم دیوان محاسبات

نقد فیلم دیوان محاسبات

دیوید نوریس ( مت دایمون )  سیاستمداریی نیویورکی است که قصد دارد تا در انتخابات آتی مجلس سنای آمریکا شرکت کند. نوریس در خلال یکی از سخنرانی های انتخاباتی اش، در هتل محل اقامتش به صورت اتفاقی با یک بالرین زیبا به نام الیس ( امیلی بلانت ) آشنا می شود. الیس به دیوید می گوید که باید در سخنرانی هایش صداقت بیشتری داشته باشد و از مسائل جدیدتری صحبت کند! دیوید بعد از صحبت با الیس احساس می کند که این همان دختری است که در رویاهایش به آن فکر می کرده؛ بنابراین دیوید در هنگام ترک الیس برای سخنرانی اش، شماره خودش را به او می دهد. این دو بعد از مدتی به  یکدیگر علاقه مند می شوند اما در این میان ناگهان سر و کله افرادی پیدا می شود که خواهان جدایی این دو هستند و به انواع و اقسام روشها برای جدایی این دو نیز متوسل می شوند و…

دیوان محاسبات فیلمی با ضرباهنگ بسیار سریع است که تماشاگر را به شدت در میان داستان فانتزی خودش غرق می کند. اما متاسفانه این ضرباهنگ سریع بجای اینکه در یک ژانر مشخص استفاده شود، در مجموعه ای از ژانرهای مختلف ادغام شده است  که سبب شده تا ارزشهای فیلم تا حدود زیادی از بین برود. شما در دیوان محاسبات همانطور که شرح خواهم داد، دقیقا نمی دانید که با چه چیزی طرف خواهید بود!.

نقد فیلم دیوان محاسبات

نقد فیلم دیوان محاسبات

این فیلم یک داستان عاشقانه را به زیبایی به تصویر کشیده است؛ امیلی بلانت و مت دایمون به واسطه شیمی عالی که بینشان شکل گرفته، توانسته اند به خوبی تماشاگران را از بازی هایشان راضی کنند. رابطه عاطفی میان این دو باور پذیر از آب درآمده و مشکلی برای تماشاگر ایجاد نمی کند اما مشکلی که وجود دارد این است که رابطه عاشقانه آنها  در اواسط  فیلم رنگ باخته و تبدیل به تریلر می شود. فیلم زمانی که تریلر می شود، ضرباهنگ سریع و حرکت دوربین که به سبک  ” دوربین در دست ” فیلمبرداری شده بسیار چشم نواز است و به تماشاگر اجازه نمی دهد تا نفسی تازه کند. جان تول که از جمله بهترین فیلمبرداران هالیوود به شمار می آید، در دیوان محاسبات شاهکار به خرج داده و سکانسهای خیابان را با ظرافتی مثال زدنی و با ضرباهنگی شلاقی به تصویر کشیده است اما حیف که این هم موقتی است!. دیوان محاسبات در تمام ژانرهایی که به آن وارد شده موفق عمل کرده اما گویا نکته ای را از یاد برده و آن اینکه مدت زمان  ۹۹ دقیقه ایی فیلم کوتاه تر از آن است که بتوان فانتزی، رومانس و تریلر و بعضا اکشن را همزمان در آن پرورش داد.

نقد فیلم دیوان محاسبات

نقد فیلم دیوان محاسبات

دیوان محاسبات با اینکه الهام گرفته از یکی از بهترین داستانهای فیلیپ دیک است اما به هیچ وجه نتوانسته توازن را در برگردان سینمایی آن رعایت کند و بدون شک عدم تجربه نولفی در فیلمسازی نقش بسزایی در ضعف فیلم داشته است . دیوان محاسبات اولین تجربه کارگردانی جورج نولفی به شمار می آید؛ نولفی در سالهای گذشته نویسنده فیلمهای مهمی از جمله دوازده یار اوشناتمام حجت بورن بوده است. بنظر می رسد آخرین تجربه نویسندگی نولفی یعنی اتمام حجت بورن که مت دایمون در آن حضور داشت سبب شده تا وی دایمون را برای بازی در نقش دیوید موریس برگزیند و انصافا هم دایمون انتخاب مناسبی برای نقش دیوید موریس بوده اما همانطور که گفتم متاسفانه نولفی به علت کم تجربگی نتوانسته دیوان محاسبات را منسجم بسازد. عدم تمرکز نولفی در پرداخت داستان و جهش های ژانری ایی! او سبب شده تا تماشاگر تکلیف خود را نداند و در پایان فیلم هم با سوالات بی شمار  سالن سینما را ترک کند.

نقد فیلم دیوان محاسبات

نقد فیلم دیوان محاسبات

خوشبختانه مت دایمون کماکان پرانرژی هست و می تواند به تنهایی یک فیلم را نجات دهد. البته به نظر می رسد دایمون برای بازی در این فیلم مشقت زیادی کشیده چراکه در تمام صحنه ها به نوعی در حال دویدن است و حتی از زمانی که در سه گانه بورن حضور یافته بود، بیشتر می دود! روی هم رفته مت دایمون در دیوان محاسبات خوش درخشیده و اجازه نمی دهد تا تماشاگر اجازه فکر کردن به ضعف های فیلمنامه ( از جمله اینکه قدرت ماورای طبیعی مردان کلاه به سر به واقع چیست؟ )  را نمی دهد. در کنار دایمون ، امیلی بلانت دوست داشتنی قرار دارد. بلانت در نقش الیس، معشوقه دیوید، بازی خوب و روانی به نمایش گذاشته است و در صحنه های تعقیب و گریز نیز همپای دایمون می دود!. در مجموع بازی های فیلم دیوان محاسبات کم نقص است.

دیوان محاسبات متاسفانه برخلاف انتظارم آشفته بود و علی رغم تمام ویژگی های مثبت فنی ایی که دارد نمی تواند تماشاگر را راضی نگه دارد. فیلمی که در آن بازی ها خوب ، فیلمبرداری کم نظیر ، و فضاسازی به خوبی شکل گرفته باشد اما مشکل جهش ژانری! داشته باشد کم پیدا می شود که دیوان محاسبات یکی از آنهاست.

Aboutadmin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *