احضار روح 2 – The Conjuring 2

7.5

احضار روح 2 – The Conjuring 2 در مجله تخصصی نقد و بررسی iRev.ir

احضار روح ۲ (The Conjuring 2: The Enfield Poltergeist) محصول سال 2016 آمریکا، فیلمی فراطبیعی ترسناک، به کارگردانی جیمز وان است. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم ترسناک احضار روح به شمار می‌رود که در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳ اکران شده بود. پاتریک ویلسون و ورا فارمیگا یکبار دیگر نقش دو متخصص مسائل ناشناخته به نام‌های اِد و لورین وارن را ایفا می‌کنند. احضار روح ۲ در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۶ توسط برادران وارنر اکران شد.

در احضار روح 2، فرانسیس اوکانر (بازیگر سریال آقای سلفریج) نقش مادری را بازی می‌کند که دخترش(جانت) به تسلط روحی در می آید که بعد مشخص می شود آن روح توسط شیطان به واسطه درآمده است.

در 133 دقیقه‌ی فیلم یک لحظه‌ی کسل کننده و در‌عین حال یک لحظه‌ی مثبت و مسرت بخش وجود ندارد. زمانی که قصه‌گویی متوقف می‌شود و اد آهنگ “نمی تونم عاشقت نباشم” الویس پریسلی را با گیتار آکوستیک زمزمه می‌کند با صحنه‌ای سخت باور‌ناپذیر مواجه می شویم، البته بار اول نیست که فیلم چنین احساسی را به مخاطب می‌دهد.

نقد و بررسی احضار روح 2 - The Conjuring 2
نقد و بررسی احضار روح 2 – The Conjuring 2
بازیگران فیلم احضار روح 2 - The Conjuring 2
بازیگران فیلم احضار روح 2 – The Conjuring 2
نقد و بررسی احضار روح 2 - The Conjuring 2
نقد و بررسی احضار روح 2 – The Conjuring 2

ویدیوهایی از فیلم احضار روح 2 – The Conjuring 2


iRev.ir-Line

بررسی مووی مگ

10704162 101526943627402793553

نخستین قسمت از فیلم « احضار روح » در سال 2013 اکران شد و به سرعت مورد استقبال تماشاگران ژانر وحشت قرار گرفت که مدتها بود اثری خوش ساخت در این ژانر را مشاهده نکرده بودند. یکی از ویژگی های برجسته « احضار روح » تاکید بر بکارگیری المان های اصلی ژانر وحشت یعنی ایجاد ترس بدون استفاده از خون و خونریزی بود که تحسین بسیاری را برانگیخت و نام جیمز وان را نیز به عنوان یکی از خوش فکرترین کارگردانان ژانر وحشت یک دهه ی اخیر تثبیت نمود. حال پس از گذشت 3 سال، دومین قسمت از این فیلم به روی پرده سینما رفته و اینبار نیز سوژه اش را براساس یک پرونده مستند واقعی پیش برده است. البته صحت و سقم اطلاعاتی که در ابتدای فیلم گفته می شود غیرقابل اثبات می باشد و اصولاً کمتر ارتباطی به دنیای واقعی پیدا می کند اما بهرحال گفته شده این اتفاقات در آن دوران رخ داده است.

داستان فیلم در سال 1977 در شهر لندن رخ می دهد. خانم هادجسون ( فرانسس اوکانر ) مادر میانسالی است که به همراه فرزندانش در منزل مسکونی اش مشغول گذران زندگی است. اما به تازگی خوابگردی دختر کوچک این خانواده اسباب ناراحتی مادر را فراهم کرده و از طرف دیگر فعالیت های مشکوک و غیرطبیعی در این منزل مشاهده شده است. از این رو اِد ( پاتریک ویلسون ) و لورن ( ورا فارمیگا ) که در این زمینه مشغول پژوهش هستند وارد این پرونده می شوند و…

http://moviemag.ir/images/phocagallery/9017/The_Conjuring_2/thumbs/phoca_thumb_l_8.jpg

« احضار روح 2 » ویژگی های موفق قسمت نخست را در خود دارد و علاوه بر آن، بخشی که « احضار روح 2 » در آن پیشرفت قابل توجهی به نسبت قبل داشته، پرداخت شخصیت زن و شوهر جن گیر داستان است که در اینجا مجال بیشتری برای کند و کاو در زندگی شخصی شان به مخاطب داده می شود و ما می توانیم بیشتر از این زوج میانسال بدانیم. این روند مثبت منجر به شناخت بیشتر دو قهرمان داستان و متعاقباً اهمیت یافتن دو چندان این دو برای تماشاگری شده است که در قسمت قبل فقط ترسیده بود و کاری به آنچه که میان این دو می گذشت نداشت.

اما روی هم رفته نکته ای درباره آثار ترسناک حائز اهمیت می باشد و آن اینکه کمتر پیش آمده قسمت دوم یک اثر ترسناک بتواند ترس و وحشت بیشتری از آنچه که مخاطبین فیلم در قسمت اول تجربه کرده اند ارائه دهد. این موضوع به خوبی درباره « احضار روح 2 » نیز صدق می کند که در مقایسه با قسمت نخست که از آثار استاندارد سبک وحشت در سالهای اخیر به شمار می رود، عقب گرد ملایمی را تجربه کرده و نمی تواند درخشان ظاهر شود.

« احضار روح 2 » با اینکه جیمز وان را به عنوان فیلمساز پشت دوربین دارد و در پرداخت موقعیت های وحشت آفرین نیز کماکان موفق است، اما با اینحال نوآوری قابل توجهی در ساخت قسمت دوم به چشم نمی خورد و کماکان جیمز وان از همان فرمول های ابداعی خودش برای ترساندن مخاطب استفاده می کند؛ فرمولی که از ایجاد ترس های لحظه ای ملقب به ” جامپینگ ” با ادغام افکت های صوتی گرفته تا ظهور لحظه ایِ یک موجود عجیب و غریب در صحنه، از مواردی است که در « احضار روح 2 » نیز مکررا مورد استفاده قرار گرفته و اغلب آنها هم کماکان توانایی ترساندن مخاطب را دارد. اما مشکل اصلی اینجاست که اجرای موقعیت های ترسناک فیلم، پیش از این توسط این کارگردان در آثار دیگرش بکار گرفته شده و مشاهده دوباره آن می تواند لطف تماشای اثر را به مقدار قابل توجهی کاهش دهد.

http://moviemag.ir/images/phocagallery/9017/The_Conjuring_2/thumbs/phoca_thumb_l_14.jpg

به عنوان مثال اغلب موقعیت های ترسناک فیلم به مانند همیشه با یک سر و صدای نامشخص آغاز می شود که متعاقبا دویدن کودکان را به دنبال دارد! و یا باز شدن در و کوبیده شدن مجدد آن که عاملی تکرار شونده در « احضار روح 2 » می باشد. با اینحال خوشبختانه جیمز وان کارگردانی است که در سالهای گذشته ثابت کرده به راحتی از پس مدیریت اجرای این سکانس ها بر می آید. با اینکه اغلب موقعیت های فیلم مکررا تکرار کلیشه ها می باشند، اما حفظ کیفیت اجرای آنها برای بار دوم منجر به تجربه ترس عمیق در مخاطب خواهد شد.

پاتریک ویلسون و ورا فارمیگا که در قسمت نخست یک زوج ایده آل را تشکیل داده بودند، در قسمت دوم فرصت بیشتری برای پرداخت شخصیت شان یافته اند و اندکی درام هم در مورد آنها به کار گرفته شده که تصمیم عاقلانه ای محسوب می شود. بازی این دو بازیگر برجسته نیز کمک شایانی به باورپذیر شدن شخصیت اِد و لورن نموده است. فرانسس اوکانر هم که در قسمت دوم به داستان اضافه شده، انتخاب مناسبی برای ایفای نقش پگی هاجسون بوده است.

http://moviemag.ir/images/phocagallery/9017/The_Conjuring_2/thumbs/phoca_thumb_l_10.jpg

« احضار روح 2 » در مقایسه با قسمت اول اثر ضعیف تری محسوب می شود چراکه به دام کلیشه های رایج ژانر افتاده و نوآوری مشخصی هم در خلق موقعیت ها بکار نگرفته تا مخاطبش را غافلگیر نماید و با دنیای جدیدی از ترس مواجه سازد. با اینحال خوشبختانه جیمز وان موفق شده کیفیت اجرای موقعیت های ایجاد ترس را حفظ نماید تا اثر در مقایسه با قسمت نخست، فاصله زیادی نداشته باشد. به نظر می رسد که کماکان فرمول های ترس به سبک جیمز وان، قابلیت این را داشته باشند که عده زیادی از تماشاگران را دچار وحشت نماید. « احضار روح 2 » اگرچه بیش از حد طولانی است اما در مقایسه با آثار ترسناک این روزهای سینما یک سر و گردن بالاتر است.


iRev.ir-Line

بررسی نقد فارسی

جیمز وان در حال حاضر از بهترین کارگردانان سینمای وحشت میباشد. فیلم شناسی او را میتوان همچون لیستی از بهترین فیلم های ترسناک مدرن درنظر گرفت و احضار روح 2 نام با ارزش دیگری در این لیست است. با اینکه موفقیت احضار روح 1 در گیشه انگیزه ی اصلی ساخت ادامه ی آن بود ، اما جیمز وان ، به بی راهه ای که خیلی از فیلمسازان بدان رفتند ، قدم نگذاشت.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/0917/conjuring2/con2-07412cr.jpgاو زحمات خلاقانه زیادی برای این فیلم کشید که نتیجه ی نهایی طرفداران سینمای وحشت و برادران وارنر را قدردان زحماتش میکند. احضار روح 2 ثابت میکند که با اختصاص زمان و انرژی کافی ، میتوان فیلم های دنباله دار را ازبند تجاری بودن صرف رهانید.

احضار روح 2 داستان ” براساس واقعیت” دیگری از مجموعه حوادث ماوراء طبیعی زندگی یک شکارچی روح ، اد وارن ( پاتریک ویلسون) و همسرش لوراین ( ورا فارمیگا) را تعریف میکند.این فیلم در اواخر دهه ی 70 اتفاق می افتد و نیاز نیست که تماشاگر فیلم قبلی را دیده باشد.پیش درآمد فیلم اطلاعاتی از دخالت اد و لوراین در حادثه ی شکار امیتی‌ویل ( از مناطق نیویورک) به ما میدهد. اما این پیش درآمد صرفا یک پرش از داستان اصلی است. بخش اصلی فیلم احضار روح 2 درباره ی حادثه ی شوم ” ارواح خبیث انفیلد ” است ، حادثه ی ماوراء الطبیعی که خبرهای زیادی را بخود اختصاص داد و بحث های زیادی را در بین شکاکان و معتقدانش بوجود آورد. این فیلم بدلایل واضحی ، طرف معتقدان را میگیرد، چرا که اگرقصد مخالفت با معتقدان را میداشت ، کلا فیلم دیگری میشد)

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/0917/conjuring2/conjuring2cast-1.jpgجیمز وان قسمتی از فیلم که در بریتانیا میگذرد را به آرامی پیش میبرد.در این بین ترس کافی هم ایجاد میکند تا تماشاگر را مجذوب فیلم نگه دارد.اد و لورین در یک ساعت اول فیلم حضور چندانی ندارند و در این مدت هاجسون ها معرفی میشوند : پگی (فرانسیس اوکانر)، مارگارت 13 ساله (لورن اسپوزیتو)، جنت 11 ساله (مدیسون ولف)، جانی 10 ساله (پاتریک مکوالی)، و بیلی 7 ساله (بنیامین های).تسخیر خانه ی آنها توسط ارواح بر جنت متمرکز است که نزدیکترین تماس را با روحی که ادعا میکند این خانه ی اوست و آنها باید اینجارا ترک کنند دارد.روز به روز ، برخورد این خانواده با روح آزاردهنده تر میشود. بعد از یکی از این برخورد ها ، به پلیس خبر میدهند. پلیس هم هنگام بررسی خانه چیز های غیرقابل توضیحی را میشنود و می بینند. اد و لورین، بعنوان بازدیدکنندگان کلیسا وارد قضایا میشوند.با اینکه در ابتدا تصور میکنند که هاجنسون ها قصد دست انداختن آن ها را دارند، زمانی که لورین متوجه حمله ی یک نمسیس میشود ، اد و او نیز درگیر ماجرا میگردند.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/0917/conjuring2/maxresdefault.jpgیکی از بهترین تصمیماتی که کارگردان گرفته این است که اجازه داده تا این فیلم درجه بندی R را نگه دارد. در این فیلم هیچ هرزه نگاری وجود ندارد- کلا خالی از خشونت است ( حداقل از نوع آشکار آن ) و از ناسزا گویی و سکس هم تهی است. با این حال ، فیلم نوعی ترس فراگیری را در خود جای داده که نمیتواند درمورد یک فیلم PG-13 جریان داشته باشد. احضار روح 2 بیشتر بر این نوع ترس متکی است تا شوک های لحظه ای. حرکت دوربین جیمز وان بسیار بجا است.او برداشت های بلند را ترجیح میدهد ( چندین نمای ترکینگ در فیلم وجود دارد) و همینطور که دوربین حرکت میکند ، همه ی اتفاقات در گوشه ی فریم اتفاق می افتد.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/0917/conjuring2/the-conjuring-2-frances-oconnor-madison-wolfe-lauren-esposito.jpgبا اینکه احضار روح 2 ، تا زمانی که درباره ی حادثه ی ” ارواح خبیث انفیلد ” است، در کمپ شکار باقی میماند ، اما داستان فیلم بر ساختگی بودن برخی از حوادث هم واقف است.دیدگاه گروه شکاکان در شخصیت آنیتا گرگوری ( فرانکا پوتنت ) متجلی میشود . نوار ویدئویی که او دارد شامل قرائن مسلمی درباره ی جعلی بودن این حوادث است. جیمز وان کاراکتر او را با تغییر سریع باور هایش تحقیر و کوچک نمیکند. او تا آخر داستان نامتقاعد باقی میماند.وارن ها با موریس گروس ( سیمون مک بوری) رفیق میشوند که لنگه ی آنیتا گرگوری است.

http://www.naghdefarsi.com/images/stories/rooz/0917/conjuring2/cjlrywwukaaly0l.jpgهمانطور که در مورد روح خبیثه ی 1 هم صادق بود ، اد و لورین کوه مقاومت وپشتیبان هم باقی میمانند ، حتی با اینکه اقرار میکنند که هردو آن ها از نیرویی که با آن مواجه بودند میترسیدند. در یکی از الهامات لورین نیز این خطرات دیده میشود. پاتریک ویلسون و ورا فارمیگا شخصیت وارن ها را طوری معرفی میکنند که این دو نه تنها دنبال مشهوریت نیستند بلکه شخصیت های دوست داشتنی هستند که هدف اصلیشان برقراری آرامش است برای کسانی که با تسخیر خانه یشان توسط ارواح مواجه شده اند.بازیگران بریتانیایی فیلم بخصوص مدیسون وولف در نقش هایشان بی نقص اند.

پرونده های فیلم نشده ی زیادی برای وارن ها وجود دارد تا قسمت بعدی احضار روح نیز ساخته شود.و اگر بازیگران و از همه مهم تر جیمز وان برای ساخت قسمت دیگری علاقه مند باشد ، من از فیلم با علاقه و اشتتیاق بیشتری به نسبت سایر فیلم های دنباله دار استقبال میکنم. احضار روح 2 اد و لوراین را بمثابه ی شخصیت های درآمد زا تثبیت میکند. علاوه بر این ، با یافتن تعادل بین وحشت شدید و المان های دراماتیک شخصیت محور ، فیلم نشان میدهد که میتوان در ژانری که از داستان های جن و پری PG-13 و مزخرف پر شده درخشید. درماه دسامبر ، شگفت زده خواهم شد اگر احضار روح 2 بعنوان بهترین فیلم ترسناک 2016 شناخته نشود.


iRev.ir-Line

بررسی گیم شات

ژانر ترسناک همیشه پرطرفدار بوده و همه ما آدم‌هایی را می شناسیم که تنها تفریح‌شان دیدن فیلم‌های دهشتناک است و روزی که فیلم ترسناک نگاه نکنند، آن روز یک روز بد است. برایشان مهم نیست که آن فیلم ترسناک چه قدر نازل است یا چه قدر احمقانه؛ در هر صورت لذت می برند. اما شاید هر سال یک بار، یک اثرِ درخور و خوش ساخت یا با ایده‌ای نو از راه برسد که بتواند تحسین همگان را به همراه داشته باشد. در چند دهه اخیر، از آثاری همچون «اَره» (Saw)، «فعالیت فراطبیعی» (Paranormal Activity)، تا حدودی «مقصد نهایی» (Final Destination) و «پروژه جادوگر بلر» (The Blair Witch Project) می‌توان نام برد. فیلم‌هایی نوآورانه که تمامی آن‌ها با دنباله‌های فراوان و اضافی به مرز نابودی کشیده شدند و هویت خود را از دست دادند. اما آثاری بودند که شاید نوآوری زیادی نداشتند اما آنقدر خوب و جذاب ساخته شده بودند که می‌شد از آن‌ها با سرسختی دفاع کرد. آثاری مثل «دیگران» (The Others) با بازی «نیکول کیدمن» (Nicole Kidman)، «مه» (The Mist) ساخته «فرانک داربونت» (Frank Darabont)، «ستون فقرات شیطان» (The Devil’s Backbone) ساخته «گیرمو دل تورو» (Guillermo del Toro)، «توطئه‌آمیز» (Insidious) و البته «احضار روح» (The Conjuring)  ساخته «جیمز وان» (James Wan). «احضار روح» توانست بدون اضافه‌کاری و خون و خشونت افراطی، مخاطبان‌اش را بترساند، فیلمی که بسیاری از آن به عنوان یکی از ترسناک ترین فیلم‌های تاریخ یاد می‌کنند. حالا بعد از موفقیت تجاری قسمت اول، مطابق قانون نانوشته سینما، قسمت دوم آن هم روانه سینما شده، فیلمی که برخلاف دیگر دنباله‌ها، ثابت می‌کند ژانر ترسناک به پایان نرسیده.

نقد و بررسی فیلم The Conjuring 2

اگر یادتان باشد، در پایان قسمت قبل، «اد» و «لورین وارن» متخصصین مسائل غیرطبیعی و ناشناخته بعد از انجام جن‌‎گیری بر روی «کرولین» و نجات او، پیامی دریافت می‌کنند که خبر از یک پرونده دیگر در «لانگ آیلند» می‌دهد. فیلم The Conjuring 2 در سال 1976 و از  بخش پایانی حل این پرونده شروع می‌شود، یعنی پرونده مشهور قتل‌های «آمتی ویل» (Amityville). «اد» و «لورین» براین باورند که «رونالد دی فیئو جونیور» تمام خانواده‌‎اش را به این دلیل به قتل رسانده که تحت تاثیر یک روح یا شیطان بوده. «لورین» برای کشف واقعیت، به حالتی عرفانی فرو می‌رود و صحنه قتل خانواده را مشاهده می‌کند، در همین حین کشف می‌کند که یک موجود خبیث، یک «راهبه» شیطانی در پشت ماجرا بوده. او از ترس و برای جلوگیری از وقوع اتفاقات بد برای خودش و خانوده‌اش، تصمیم می‌گیرد خود و همسرش را بازنشسته کند.

یک سال بعد، در شهر لندن، خانواده‌ای به نام «هادجسون» گرفتار یک روح خبیث می‌شوند. «ژانت» دختر کوچک خانواده، شب‌ها در خواب راه می‌رود و چیزهای عجیبی می‌بیند، این اتفاقات عجیب و غریب کم کم برای همه اعضای خانواده از جمله مادر «پگی»، خواهر و دو برادر کوچک‌ترش نیز پیش می‌آید. با وخیم شدن اوضاع و رسانه‌ای شدن اتفاقات، کلیسا از «اد» و «لورین وارن» درخواست می‌کند از بازنشستگی بیرون آمده، به لندن مسافرت کرده و اوضاع را بررسی کنند اما…

فیلم The Conjuring 2 با اینکه می‌ترساند اما در بخش روایت و داستانی نمی‌تواند به اندازه دیگر بخش‌ها موفق عمل کند. در واقع داستان فیلم خوب است اما وقتی اولین قسمت کارش را درست انجام می‌دهد، انتظار ما از قسمت دوم بالاتر می‌رود. فیلم را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد، یک ساعت خیلی خوب اول که از نظر ترسناک بودن، بسیار عالی عمل می‌کند. ابن بخش با اشاره به پرونده تاریخی «آمتی ویل» افتتاحیه موفقی برای فیلم رقم می‌زند،. این پرونده به تنهایی می‌توانست یک فیلم کامل را به خودش اختصاص بدهد اما فیلم‌هایی متعددی از آن ساخته شده و کارگردان «جیمز وان» با دانستن این مطلب، آن را به عنوان مقدمه قرار می‌دهد. فیلم در همین بخش مقدمه، قدرت خودش را به رخ می‌کشد، در چند دقیقه اتمسفر می‌سازد، از صداها درست استفاده می‌کند و یکی دو سکانس شوکه کننده هم تقدیم مخاطب می‌کند تا بگوید همان چیزی است که قول‌اش را داده بود. اما در ادامه و با چرخیدن داستان به سمت خانواده «هاجسون» فیلم از نظر «پیشرفت داستانی» تقریبا به نقطه ایست می‌رسد، دیگر روایتی در کار نیست. تنها چیزی که ‌‎می‌بینیم آماده‌سازی است. کارگردان تلاش می‌کند تا می‌تواند موقعیت‌سازی کند و مارا بترساند تا حال و هوای یک خانواده جن‌زده را بفهیم و منتظر باشیم «وارن‌ها» از راه برسند. در این یک ساعتی که داستان وجود ندارد، ترس و تعلیق شدید خودنمایی می‌کند. «جیمز وان» هر تکنیکی که در ژانر ترسناک وجود داشته را در فیلم تخلیه کرده، از صدای در و پنجره و باد گرفته تا صدای صوت و تکان خوردن تاب و ایستادن جلوی آینه و ظاهر شدن ناگهانی ارواح و… درست است که «وان» در این فیلم هرگز به مرحله نوآوری نمی‌رسد و حتی از قسمت قبلی هم عقب می‌افتد اما چنان استادانه از عناصر ژانر ترسناک استفاده کرده که می‌توان یک بار دیگر با این عناصر کلیشه‌‌ای ترسید و شوکه شد.

نقد و بررسی فیلم The Conjuring 2

اما در یک ساعت دوم سرانجام داستان آغاز می‌شود، پای «اد» و «لورین وارن» به قضیه باز می‌شود و کنجکاوی ما برای اینکه ببینیم آن‌ها این بار چگونه این پرونده را حل می‌کنند بیشتر می‌شود. در بخش دوم که داستان داریم و داستان هم جذاب دنبال می‌شود، عنصر ترس کم‌رنگ می‌شود. «وان» متاسفانه بخاطر استفاده زیاد از عناصر ترسناک در یک ساعت ابتدایی، تا حد زیادی در بخش پایانی دست‌اش رو می‌شود و مخاطب شاید کمتر احساس ترس کند. این مسئله خصوصا در دو بخش بیشتر خودنمایی می‌کند، اولی، بعد از ورود خانواده «هاجسون» به خانه همسایه است، در شبی که همه خواب هستند، «مرد خمیده» (The Crooked Man) را برای اولین بار مشاهده می‌کنیم. با اینکه این اولین بار است که او را به شکل فیزیکی در فیلم می‌بینیم اما عملأ این سکانس ترس و تعلیق زیادی ایجاد نمی‌کند زیرا شاید مخاطب از دیدن سکانس‌های ترسناک پشت سر هم کمی خسته شده. اما دومین بخش، فصل پایانی است که فیلم دیگر ترس را کنار می‌گذارد و تا حدی تبدیل به فیلم‌های اکشن- تریلر می‌شود.

نقد و بررسی فیلم The Conjuring 2

به جرآت می‌توان گفت مدت زمان بیشتر از دو ساعت به فیلم تا حدی ضربه زده. «وان» می‌توانست با یک تدوین بهتر و کمی حذف، یک نسخه کوتاه‌تر و قطعا بهتر تحویل بدهد. اما مشکل فیلم تنها در بخش روایت و مدت زمان طولانی نیست، بلکه در زمینه داستانی هم سوالات زیادی به وجود می‌آورد که حتی خودش پاسخی برای آن ندارد. این «راهبه» کیست؟ چرا باید یک «راهبه» شخصیت شیطانی اصلی داستان باشد؟ آیا «ژانت» تنها یک طمعه برای آزار دادن «لورین» است یا «ژانت» خودش طعمه است یا نکند «اد» طمعه است؟ اصلا این «راهبه» چگونه صلیب به گردن انداخته؟ مگر این موجودات به صلیب آلرژی ندارند؟ از آن عجیب‌تر، این شیطان بزرگ، چرا سلاح نابودی خودش را دو دستی تقدیم دشمن‌اش می‌‎کند؟ و اصلا این چه نوع شیطان معیوبی است که با شنیدن اسم خودش، نابود می‌شود؟ (ما از قدیم شنیده بودیم که شیطان با شنیدن اسم خودش ظاهر می‌شود؛ اما نشنیده بودیم که با شنیدن اسم خودش نابود می‌شود!). فیلم توانایی پاسخ‌گویی به این سوالات را ندارد، راست‌اش ما هم چنین انتظاری از یک فیلم ترسناک نداریم، ما انتظار داریم که بترسیم و با دیدن فیلم The Conjuring 2 در بدترین حالت، حداقل چند بار می‌ترسیم. با این همه انتظار می‌رفت که فیلم در بخش روایت و داستان کمی محکم‌تر قدم بردارد یا تعادل بهترین بین عناصرش برقرار کند. در ضمن ما جواب دو سوال را داریم، این «راهبه» کیست؟ چرا باید یک «راهبه» شخصیت شیطانی اصلی داستان باشد؟ خود تیم سازنده هم دقیقا نمی‌داند که این «راهبه» کیست، در واقع اگر اخبار فیلم را دنبال کرده باشید، حتما مطلع شده‌اید که شخصیت «راهبه» تقریبا سه ماه قبل از اکران فیلم، به آن اضافه شده. به «وان» الهام می‌شود که شخصیت ترسناک اصلی قبلی (یک شیطان شاخ‌دار) را تغییر داده و «راهبه» را جایگزین‌اش کند. این یعنی «راهبه» عملأ نقش خاصی در داستان ندارد و فقط هست تا باشد! البته حضور او به نفع فیلم تمام شده و قطعا بهتر از آن کاراکتر شیطانی شاخ‌دار تکراری است، مطمئن باشید اگر آن نسخه از فیلم منتشر می‌شد، شاید موفقیت فیلم به نصف می‌‎رسید. خوشبختانه از آنجایی که ساخت فیلم مستقل «راهبه» تأیید شده، احتمالا می‌توانیم جواب بسیاری از سوالات خودمان را از آن فیلم بگیریم.

نقد و بررسی فیلم The Conjuring 2

در بحث شخصیت پردازی فیلم The Conjuring 2 به خاطر تعدد شخصیت‌ها فرصت چندانی به بازیگران‌اش نمی‌دهد («وان» سعی کرده برای اینکه تا حدی به جمله «بر اساس یک داستان واقعی» وفادار بماند، خانواده «هادجسون» را مطابق واقعیت، پنج نفره نشان بدهد). اما برگ برنده فیلم، بازی به شدت خوب تیم بازیگری است که فرصت‌های حضور خود را غنیمت شمرده و شخصیت‎ها را خوب و باورپذیر از کار در می‌آورند، وان برای اعضای خانواده «هادجسون» بهترین انتخاب‌های ممکن را انجام داده. در این میان، «مدیسون ولف» (Madison Wolfe) در نقش «ژانت» عالی است، او به خوبی از پس نقش‎اش برمی‌آید. «ورا فارمیگا» (Vera Farmiga) و «پاتریک ویلسون» (Patrick Wilson) هم در نقش‌های «لورین» و «اد وارن» سنگ تمام گذاشته و یک زوج دلپذیر جلوه می‌کنند. خوشبختانه در قسمت دوم، پرداخت خوبی روی این دو شخصیت صورت گرفته و مخاطب به آن‎ها اهمیت می‎دهد.

اما فیلم The Conjuring 2 عمده موفقیت‌اش را مدیون «جیمز وان» است. این کارگردان یک بار دیگر ثابت می‌کند که می‌تواند در فهرست بزرگان ژانر ترسناک قرار بگیرد. او در بخش کارگردانی، فیلم را عالی مدیریت می‌کند، قاب بندی‌های جذاب، حرکت دوربین‌های عالی، استفاده از تمام پتانسیل عناصر صدایی موجود در فیلم و تدوین مناسب، این فیلم بدون «وان» قطعا دچار مشکل می‌شد و نمی‎توانست این قدر خوش ساخت از کار در بیاید.

نقد و بررسی فیلم The Conjuring 2

در این روزها که ژانر ترسناک به انزوا کشیده شده و تنهاتر از همیشه است، فیلم The Conjuring 2 مانند یک نجات دهنده از راه می‌رسد و آن را زنده می‌کند. شاید فیلم The Conjuring 2 به اندازه نسخه پیشین قدرتمند نباشد اما با تمام نقاط ضعف‌اش در بخش‎ روایت و داستان، هنوز یک سر و گردن از اکثر آثار چند سال اخیر بالاتر است و تماشایش هیجان و ترس زیادی برای مخاطبین و طرفداران ژانر ترسناک به ارمغان خواهد آورد. اگر هنوز فیلم را مشاهده نکرده‌اید و قصد ترسیدن تا حد مرگ دارید، فیلم را به تنهایی در شب با صدای بلند تماشا کنید تا آن وقت متوجه بشوید با چه جهنمی رو به رو هستید، شبی که تمام شدنی نخواهد بود و باید آن را «ابد و یک شب» نامگذاری کنید.

3دیدگاه

  1. علی
    2016-09-01
    پاسخ

    شماره 1 این فیلم خیلی ترسناکتر و مهیجتر بود

  2. علی
    2016-09-30
    پاسخ

    واقعن این فیلم ترسناک هست

  3. وووههه
    2016-10-04
    پاسخ

    بابا لامصبا این چیه میسازن.من تهنای تهنا خونه بودم کسی نبود شب زدم تلوزیون تا ساعت سه فیلم میدیدم تا تموم شه سه بار شاشیدم به خودم.گفتم الان اون راهبه میتد منم میکشه ‌

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *